Lekarz Hepatolog

Hepatolog - to lekarz specjalista zajmujący się przede wszystkim chorobami wątroby. Specjalizacja ta mocno powiązana jest z gastrologią.

Lekarz Hepatolog leczy niżej wymienione choroby:

  • Choroba Meniere’a

    13 lutego 2008 by

    Choroba Meniere’a to idiopatyczny wodniak błędnika. Jest to choroba rzadka (ok 50 na 100 tys. osób), u której podstawy leży powstanie wodniaka endolimfatycznego błędnika.

    Napady objawów występują z różną częstotliwością ale przytomność jest zachowana. Zdarza się że, napady trwają nieprzerwanie lub z niewielkimi przerwami przez kilka godzin, a nawet dni.

    http://www.entnet.org/healthinfo/balance/meniere.cfm

  • Dysplazja sromu

    13 lutego 2008 by

    Dysplazja sromu określana jest skrótem VIN. Dysplazja jest to zaburzenie rozrostu i budowy komórek. Zmiany takie mogą występować na sromie ale także na szyjce macicy oraz w pochwie. Dysplazja sromu może mieć trzy stopnie zaawansowania. Wielokrotnie dysplazja prowadzi do 3 stopnia czyli do raka.

    VIN 1 – małego stopnia
    VIN 2 – średniego stopnia
    VIN 3 – dużego stopnia lub rak

    http://www.wdxcyber.com/ncanc06.htm

  • Półpasiec

    13 lutego 2008 by

    Półpasiec – jest wywoływany przez wirusa varicella zoster, jest spokrewniony z wirusem opryszczki, dlatego też objawy są podobne do tych przy opryszczce. Dotyczy najczęściej osób dorosłych. Zazwyczaj wirus atakuje jeden nerw czuciowy z powiązanym z nim zwojem miedzykręgowym oraz fragment skóry, który jest unerwiany przez ten nerw. Zajęcie większej ilości nerwów nazywamy połpaśćcem podwójnym, ale rzadko się on zdarza. Półpasiec najczęściej występuje na klatce piersiowej i górnej części twarzy, w postaci wysypki. Najczęściej ujawnia się u osób, które w dzieciństwie przechodziły ospę wietrzną lub zetknęły się z chorym na ospę. Ryzyko zarażenia się wirusem od drugiej osoby jest bardzo małe. Do czynników wywołujących reaktywację wirusa należy: osłabiona odporność, poważne infekcje, leczenie immunosupresyjne, nowotwór, stres, osłabienie, szczepienie.
    Wyróżnia się następujące odmiany półpaśca:
    – krwotoczna – występują w przypadkach o ciężkim przebiegu,
    – oczna – zmiany owrzodzenia rogówki,
    – uogólniona lub rozsiana – oprócz typowej lokalizacji wysypka występuje na tułowiu,
    – zgorzelinowa – przebieg ciężki, pozostawia na ciele zgorzelinowe owrzodzenia na ciele,
    Podczas leczenia zażywa się leki przeciwwirusowe, na skórę pokrytą wykwitami stosuje się leki w postaci aerozolu lub płynów o działaniu odkażającym, znieczulający i ściągającym.

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Próchnica

    13 lutego 2008 by

    Próchnica – to rozkład tkanki zębowej z powstawaniem ubytków w zębie, dochodzi do zakażenia miazgi zęba. Próchnica prowadzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych i zębów, a na końcu do śmierci zęba. Leczenie polega na usunięciu uszkodzonej tkanki zęba i umieszczeniu w jej miejscu materiału odpowiedniego do odbudowy zęba. W przypadku zaawansowanej próchnicy konieczne jest leczenie kanałowe. Przyczyną rozwoju próchnicy są bakterie, cukry, podatność zębów oraz czas. Aby zapobiec próchnicy należy często i dokładnie myć zęby.

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Zapalenie krtani

    13 lutego 2008 by

    Zapalenie krtani – krtań mieści się na szczycie tchawicy, mieszczą się w niej struny głosowe. Często zapalenie krtani występuje po przebyciu lub w trakcie trwania infekcji dróg oddechowych (przeziębienie, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc). Zakażenie krtani powoduje stan zapalny i obrzęk krtani, prowadzi to chrypki lub utraty głosu. Do przyczyn zalicza się palenie tytoniu, picie alkoholu, intensywne i długie mówienie, śpiewanie, krzyczenie, infekcja bakteryjna, polipy krtani, porażenie krtani, rak, alergia, uraz.

    http://www.healthscout.com/ency/68/444/main.html

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna

    13 lutego 2008 by

    Jest to choroba zapalna jelita o nieznanej przyczynie. Zalicza się ją do grupy chorób zapalnych jelit z grupy IBD. Pierwszy raz została opisana w 1904 roku przez lekarza Antoniego Leśniowskiego.

    Jeszcze dokładniejszy opis tej przypadłości został wydany w 1932 roku przez Bernarda Crohn.

    Jest to przewlekłe zapalenie ścianki przewodu pokarmowego. Najczęściej występuje w końcowym odcinku jelita cienkiego i w początkowym jelita grubego.

    Pochodzenie jak i skuteczna metoda leczenia owej choroby nie są znane.

    http://www.gicare.com/pated/ecdgs16.htm