Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona to schorzenie mózgu powodujące stopniowe sztywnienie mięśni, drżenie, zaburzenia chodu i równowagi. Pierwsze objawy pojawiają się w wieku 50-65 lat, przyczyny tej choroby nie są znane i nie jest znany skuteczny sposób jej leczenia. Choroba prowadzi do powolnego obumierania komórek zawierających melaninę oraz zmniejszenia poziomy dopaminy, która jest odpowiedzialna za komunikacje pomiędzy komórkami nerwowymi. Niski poziom dopaminy powoduje objawy choroby takie jak drżenie rąk i nóg, sztywnienie mięśni utrudniające sprawne wykonywanie ruchów. Kolejne symptomy obejmują: zaburzenie mimiki twarzy, spowolnienie i zniekształcenie mowy, im bardziej choroba się rozwija tym silniejsze są objawy, chodzenie i mówienie jest coraz trudniejsze.

Lekarz zleca podstawowe badania krwi, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny głowy jak również odruchy, stan psychiczny, siłę mięśni i możliwości intelektualne pacjenta. Leczenie w pierwszym stadium polega na podawaniu leków przeciwcholinergicznych zmniejszające zaburzenia biochemiczne, w późniejszym stadium podaje się amantadynę stymulującą uwalnianie dopaminy z zakończeń nerwowych. Aby leczenie było skuteczne trzeba stopniowo zwiększać dawkę, która może powodować skutki uboczne np. nudności, wymioty i zaburzenia rytmu serca.

Nową metodą leczenie jest zabieg wszczepiania do mózgu komórek płodowych wytwarzających dopaminę – jest to niezwykle kontrowersyjne gdyż do przeszczepu stosuje się materiały z płodów ludzkich.

Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

Symptomy:



Lekarze specjaliści:



Badania: