Gastroduodenoskopia

BADANIE WYKONUJE SIĘ W PRZYPADKU OBJAWÓW:

  • Zaparcia

    11 sierpnia 2008 by

    Zaparcia to inaczej problem z oddawaniem stolca spowodowany spowolnieniem perystaltycznych ruchów jelit. Zaparciom często towarzyszy wysiłek podczas defekacji, uczucie przepełnienia w żołądku, bóle brzucha oraz krwawienia z odbytu. Zaparcia mogą powodować powstanie żylaków w obrębie odbytu jak i do powstawania innych nieprawidłowości.

    Zaparcia spowodowane są niedoborem błonnika w diecie i brakiem płynów w organizmie. Inne przyczyny zaparć to stres, starszy wiek, depresja, używanie niektórych leków czy też nadużywanie środków przeczyszczających. Zaparcia mogą być również oznaką innych chorób układu pokarmowego.

    Lekarz zazwyczaj przeprowadza wywiad podczas którego sprawdza czy osoba nie zmieniała diety, stosowała leków. Z reguły wystarczy krótkotrwale używanie środków zmiękczających kał, błonnika w tabletkach. Jeżeli to nie działa, lekarz może zlecić badania laboratoryjne krwi, próbki stolca, w przypadku podejrzeń o raka jelita grubego konieczna jest kolonoskopia.
    Stosowanie środków przeczyszczających nie jest wskazane ponieważ mogą one powodować zmiany w pracy jelit. W przypadkach ciężkich zaparć konieczny może być zabieg chirurgiczny.

    Większość zaparć może być zlikwidowana dzięki stosowaniu diety bogatej w błonnik i piciu 8-10 szklanek wody dziennie, regularnym ćwiczeniom. Rano powinno się wypić szklankę wody z łyżeczką soku z cytryny tak aby mięśnie pracowały na tyle dobrze aby wydalić zalegające treści z jelita.

    Inne sposoby na zaparcia to: wypicie rano napoju i jedzenie owoców, warzywa i produkty pełnoziarniste do każdego posiłku, suszone owoce, brązowy ryż, brokuły, fasola, kukurydza, pieczywo pełnoziarniste i otręby pszenne zawierają dużo błonnika a tym samym pomagają przeciwdziałać zaparciom. Kawa i herbata ma również działanie przeczyszczające.

    red. Jonderka, G. Podręczna encyklopedia zdrowia. Poznań 2002

  • Akromegalia

    13 lutego 2008 by

    Akromegalia, często wiązana jest z nazwą gigantyzm przysadkowy.

    Akromegalia oraz gigantyzm przysadkowy (z łaciny acromegalia) spowodowana jest zbyt dużą produkcją hormonu wzrostu, czyli somatotropiny. Somatotropina wydziela się z gruczolaka komórek kwasochłonnych znajdującego się w przednim płacie przysadki mózgowej.

    Choroba dotyczy głównie ludzi dorosłych, u których procesy wzrostu kości zostały już zakończone, a nasady długich kości zmineralizowały się i zrosły. Gdy choroba dotyka ludzi młodych i dzieci różni się nieco od akromegalii i określa się ją mianem gigantyzmu, który polega na przerośnięciu długich kości.

    Chorobę należy leczyć gdyż bez leczenia powoli się rozwija w organizmie chorego.

    red. Janicki, K. ‚Domowy poradnik medyczny’

  • Choroba uchyłkowa jelit

    13 lutego 2008 by

    Choroba uchyłkowa jelit – jest to obecność licznych (od jednego do kilkuset) uchyłków w przewodzie pokarmowym (uchyłek jest kieszonkowatym uwypukleniem jelita, składaja się tylko z błony śluzowej i wyścielającej ją od zewnątrz otrzewnej, nie zawieraja warstwy mięśniowej).
    Najczęściej występują one w jelicie grubym na terenie esicy (ponad 90 % wszystkich uchyłków). Nigdy nie występują w odbytnicy!
    Prawie zawsze są to uchyłki nabyte. Uchyłki wrodzone mają marginalne znaczenie.

    Pojawiają się zazwyczaj u osób starszych ( blisko 2/3 populacji w wieku podeszłym jest dotknięta tą chorobą).W większości przypadków uchyłki nie dają żadnych dolegliwości (tylko około 10 % chorych ma jakiekolwiek objawy).W starszym wieku choroba występuje z jednakową częstotliwością zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. W młodszym wieku uchyłki zdarzają się rzadko, a jeśli już to dotyczą głównie otyłych mężczyzn, dają cięższe objawy i częściej wymagają interwencji chirurgicznej.
    Główną rolę w powstawaniu uchyłków może mieć dieta z niedostateczną zawartością włókien roślinnych, choroba uchyłkowa prawie nigdy nie występuje u wegetarian.

    http://digestive.niddk.nih.gov/ddiseases/pubs/diverticulosis/

  • Częstoskurcz komorowy

    13 lutego 2008 by

    Częstoskurcz komorowy – zaburzenie rytmu serca, polegające na wystąpieniu przyśpieszonej czynności skurczowej serca, która pochodzi z ośrodka zlokalizowanego w mięśniu komór serca.

    Częstoskurcz komorowy jest potencjalnym zagrożeniem do życia ponieważ może przejść w migotanie komór. Każdy przypadek utrwalonego częstoskurczu komorowego jest wskazaniem do natychmiastowego leczenia.

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Zapalenie nagłośni

    13 lutego 2008 by

    Ostre zapalenie nagłośni – jest to ostre schorzenie zapalne górnej części krtani.Na skutek infekcji następuje obrzęk błony śluzowej krtani. Zdarza się iż obrzęk jest tak duży, że powoduje niemal całkowite zamknięcie dróg oddechowych, przez co chory może się udusić.To ciężkie schorzenie dotyczy głównie dzieci poniżej 10. roku życia (najczęściej u dzieci między 2 a 7 rokiem życia)
    Objawy zwykle pojawiają się nagle i szybko nasilają, prowadząc do duszności wdechowo-wydechowej.
    Dziecko wymaga szybkiej interwencji lekarskiej i powinno być jak najszybciej hospitalizowane.

    Skutecznym sposobem zabezpieczenia przed bakteryjnym zapaleniem nagłośni są szczepienia ochronne .

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Zespół ziejącej trąbki słuchowej

    13 lutego 2008 by

    Zespół ziejącej trąbki słuchowej jest to niegroźna choroba i rzadko występująca, ale uciążliwa. Polega ona na tym, że trąbka słuchowa jest otwarta cały czas. Normalnie jest ona zamknięta i otwiera się jedynie podczas połykania lub ziewania. Objawia się tym, że bardzo głośno słyszymy swój głos i oddech (autofonia).

    Janicki, K. Domowy poradnik medyczny, 1998

  • Zespół Fallota

    13 lutego 2008 by

    Zespół znany jako Fallota podzielić możemy na 4 podstawowe (stąd wzięło się nazewnictwo tetralogia ):

    1) znaczne zwężenie ujścia pnia płucnego:
    Zwężenie zastawki pnia płucnego polega na zwężeniu obszaru odpływu z prawej komory serca do układu tętniczego płuc. Choroba ta działa bardzo niekorzystnie na hemodynamikę z powodu podniesionego ciśnienia krwi w prawej komorze serca. Tego typu przeciążanie serca często prowadzi do przerostu jego prawej komory, gorszego funkcjonowania mięśnia sercowego oraz upośledzenia skurczów i rozkurczów serca.

    2) znaczny ubytek w przegrodzie międzykomorowej

    3) przesunięcie w prawo aorty mięśnia sercowego

    4) przerost prawej komory mięśnia sercowego

    Leczenie zespołu Fallota sprowadza się do przeprowadzenia operacji kardiochirurgicznej. W pewnych specyficznych wypadkach wykonywana jest operacja zwana: operacją Blalocka-Taussiga. Owa operacja znacznie zmniejsza występowanie objawów chorobowych, lecz nie likwiduje choroby. Operacje te wykonuje się również na niemowlakach, gdyż występuje duże zagrożenie ich życia. Zabiegi wykonuje się najczęściej w odstępach czasu (na przykład 1 roku). Operacje wykonywane są, aż do całkowitego usunięcia wady. Znaczny postęp w dziedzinie kardiologii oraz kardiochirurgii pozwolił na wyeliminowanie tej wady w całości. Operacje przeprowadzane są na otwartym sercu (chory podczas operacji podłączony jest do specjalnej maszyny, która odpowiada za pozaustrojowe krążenie krwi).

    http://www.nhlbi.nih.gov/health/dci/Diseases/tof/tof_what.html

  • Zapalenie Bartholina

    13 lutego 2008 by

    Zapalenie Bartholina zwane inaczej zapaleniem gruczołu przedsionkowego większego choroba ta najczęściej dotyczy kobiet miedzy 20 a 40 rokiem życia.
    Gruczoły przedsionkowe większe to gruczoły leżące wewnątrz warg sromowych. Podczas podniecenia seksualnego wytwarzają śluz wilgotny i śliski, który umożliwia wejście do pochwy.
    Zazwyczaj powodowana jest przez paciorkowce, ziarenkowce i gronkowce, które wnikają przewodami wyprowadzającymi powodując stan zapalny.
    Podczas przebiegu choroby najczęściej dochodzi do niedrożności ujścia gruczołu oraz nagromadzenia ropy. W dalszej kolejności może dojść do przebicia i wycieku ropy do przedsionka ropy lub na powierzchnie organizmu.

    Chorobę leczy się operacyjnie, zabieg polega na wycięciu okienka na powierzchni warg sromowych w celu odpływu ropy.

    http://www.nhsdirect.nhs.uk/languages/Download.aspx?id=11891

  • Zespół Mallory’ego-Weissa

    13 lutego 2008 by

    Zespół Mallory’ego-Weissa- to podłużne pęknięcie błony śluzowej dolnej części przełyku spowodowane gwałtownymi i obfitymi wymiotami. Pęknięcie nie osiąga dużych rozmiarów, częściej powoduje obfite krwotoki i w większości przypadków owrzodzenie przełyku.
    Najczęściej występuje u alkoholików lub osób nadużywających alkoholu związane jest to częstym wymiotowaniem.

    http://www.csmc.edu/5687.html