Desytometria

BADANIE WYKONUJE SIĘ W PRZYPADKU OBJAWÓW:

  • Jęczmień

    13 lutego 2008 by

    Jęczmień lub też jeczmyk jest to infekcja powieki objawiająca się powstaniem ropnia.
    Ropień może usytuować się na brzegach powiek gruczołów przyrzęsowych i tarczkowych.
    Jeżeli powstanie na powiece jest to ropień zewnętrzny, jeżeli po wewnętrznej stronie – wewnętrzny (znacznie groźniejszy)
    Nieleczony jęczmień może przeobrazić się w gradówkę.
    Leczenie polega na czekaniu aż sam zniknie – zazwyczaj koło tygodnia, niewolno samemu go przekuwać, ew. można stosować ciepłe okłady lub zakraplać oczy w przypadku wewnętrznego.
    Jeżeli choroba sprawia problemy lub powraca należy udać się do lekarza.

    http://www.medicinenet.com/sty/article.htm

  • Anoreksja

    13 lutego 2008 by

    Anoreksja to inaczej jadłowstręt psychiczny, zaliczana jest do chorób cywilizacyjnych.
    Cechuje się nadmierną utratą wagi oraz łaknienia co prowadzi do wyniszczenia organizmu, panicznym lękiem przed przytyciem, zaburzeniem spostrzegania własnego ciała (tj.osoba chora uważa się za grubą mimo że już jest wyniszczona). Zazwyczaj dotyczy dziewcząt i kobiet od 10 do 25 roku życia. Anoreksja wymaga leczenia, nieleczona jest przyczyną śmierci ponad 10% na nią cierpiących.

    Wyróżniamy:
    anoreksje jako jadłowstręt psychiczny
    anoreksje jako jadłowstręt psychiczny atypowy
    anoreksje mentalną – najczęstsza forma choroby, dotyczy wieku dorastania
    anoreksje typu bulimicznego – chory często prowokuje wymioty, stosuje wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, zażywa środki przeczyszczające i moczopędne, ma napady „wilczego głodu”.
    anoreksje typu restrykcyjnego – chory ogranicza do minimum ilość spożywanych pokarmów, rzadko stosuje środki przeczyszczające

    Zdiagnozowanie choroby jest trudne ponieważ nadmierna utrata wagi może być spowodowana inną chorobą psychiczną np. depresją lub fizyczną np. nowotwór.
    Podejrzenia że, pacjent cierpi na anoreksje pojawiają się gdy:
    - BMI jest równe lub mniejsze niż 17,5 a pomimo to uważa się za osobą za grubą i odczuwa paniczny lęk przed przytyciem, nie akceptuje swojego wyglądu i nie zwraca uwagi na negatywne skutki odchudzania
    - zasłania się jedzeniem”zdrowych posiłków”, kłamie na temat ilości ich spożywania, je w samotności (wstydzi się że, w ogolę je)
    - bardzo dużo ćwiczy, a jedynymi tematami które taką osobę interesują są: dieta, kalorie, zawartość tłuszczu w pożywieniu
    - odczuwa wstręt do jedzenia, własnego ciała, ma niską samoocenę
    - izoluje się od innych

    Visalli, G Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Nerwica depresyjna

    13 lutego 2008 by

    Nerwica depresyjna – to ciągły pesymizm z własnej osoby oraz brak wiary we własne możliwości. Ten przypadek nerwicy jest trudny do zdiagnozowania ponieważ objawy są podobne do fazy depresji cyklofrenii. Smutek często połączony jest z tłumioną agresją spowodowaną poczuciem krzywdy, winy. Pacjent nienawidzi osoby, która go skrzywdziła i siebie również. Często ta nienawiść skierowana jest również na całe otoczenie. Po czasie chory stwierdza, że jest skrzywdzony przez świat i zasługuję na wyrządzoną mu krzywdę. Takie zachowanie często prowadzi do samookaleczeń i samobójstw.

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia. 2002

  • Pęcherz neurogenny

    13 lutego 2008 by

    Pęcherz neurogenny – jest to dysfunkcja która, polega na tym że nerwy, które powinny przekazywać polecenia i komunikaty z pęcherza do mózgu, i z mózgu do mięśni okalających pęcherz nie pracują prawidłowo, przez co ściśnięcie i rozluźnienie mięśni jest zaburzone.

    Przyczyny powstania pęcherza neurogennego:
    * genetycznie uwarunkowane kłopoty z układem nerwowym
    * wypadki powodujące uszkodzenie mózgu lub urazy rdzenia kręgowego
    * zatrucia metalami ciężkimi
    * cukrzyca
    * ostre infekcje

    Sposoby leczenia:
    * regularne opróżnianie pęcherza poprzez cewnikowanie
    * zastosowanie sztucznego zwieracza.
    * leki

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Przetoki w narządach rodnych

    13 lutego 2008 by

    Przetoki to patologiczne połączenia dwóch narządów powodowane urazami, powikłaniami, przetoki narządów rodnych tworzą się kilku miejscach i dlatego wyróżniamy kilka rodzajów przetok:
    - moczowodowo-pochwowa -to połączenie moczowodu z pochwą, które sprawia że mocz wycieka przez pochwę, leczenie zajmuje się wprowadzeniem do moczowodu cewnika, albo wykonuje się operację chirurgiczną w której łączy się moczowód z pęcherzem powyżej miejsca przetoki
    - pęcherzowo-pochwowa – to połączenie pęcherza moczowego z pochwą, które sprawia, że mocz wycieka przez pochwę. Jest ona skutkiem operacji nowotworu i radioterapii, leczenie polega na operacji zamykającej przetokę tkanką pobraną z warg sromowych
    - odbytniczo-pochwowa – to połączenie odbytu z pochwą, która powoduje wydalanie teści z jelita przez pochwe. Operacyjnie zamyka się przetokę, jeśli nie odniesie ona skutku stosuje się sztuczny odbyt. Tym sposobem zawartość jelit wydostaje się do worka znajdującego się na zewnątrz organizmu.

    Visalli, G. Rodzinna encyklopedia zdrowia, 2002

  • Przetoka odbytu

    13 lutego 2008 by

    Przetoka odbytu – zwana też przetoką około-odbytniczą jet to cienki kanał pokryty zapalnie zmienioną tkanką, łączący światło kanału odbytu z powierzchnią skóry. Zazwyczaj jest to pozostałość po ropniu około-odbytniczym, który przebił się samoistnie. Stanowi trudne i uciążliwe w leczeniu schorzenie, którym zajmują się chirurdzy proktolodzy.

    Przetokami nazywa się kanały łączące głębsze narządy lub tkanki z powierzchnią skóry albo narządy jamiste ze sobą.
    Dlatego są to kanały zmierzające od jamy kostnej czy stawowej, od jelit, pęcherzyka żółciowego, od trzustki czy wątroby lub innego narządu wewnętrznego człowieka ku skórze.
    Również mogą być to połączenia powstałe wyniku stanów zapalnych.
    Jeszcze inną grupę przetok stanowią urazowe połączenia tętnic i żył.
    Przetoki dzielimy na wewnętrzne i zewnętrzne ( w zależności od miejsca otwarcia).
    Najczęstszą przyczyną przetok są stany zapalne:
    -ostre
    -przewlekłe
    -ropne
    -swoiste

    red. Janicki „Domowy poradnik medyczny”

  • Reumatyczna niedomykalność zastawki dwudzielnej

    13 lutego 2008 by

    Reumatyczna niedomykalność zastawki dwudzielnej – to choroba zastawki dwudzielnej, która oddziela lewy przedsionek od lewej komory. Choroba ta wynika z niewłaściwego zamknięcia się zastawki w czasie skurczu serca. Jest to powodem wstecznego odpływu krwi z lewej komory do lewego przedsionka. Nieszczelność powstaje w skutek zgrubienia i zwłóknienia płatków zastawek, niedomykalności względnej czyli rozstrzeni lewej komory, uszkodzenia nici ścięgnistych, zbliznowacenia pierścienia zastawkowego.
    Choroba ta wynika z niewydolności serca,
    jest też następstwem choroby reumatycznej.
    Przez długi czas choroba może przebiegać bezobjawowo.

    http://www.emedicine.com/PED/topic1464.htm