Zaburzenia miesiączki.

N60HqT53PI1U0mu5J28j20g116Pc6p.jpg


Administrator

Dodano: 14:40 22 marca 2013
Aktualizowano: 14:50 22 marca 2013
Źródło: Autor: Paweł Mazur

Ludzki organizm jest skomplikowaną machiną, w której główną siłą napędową są hormony. Najlepszym tego przykładem są cykle miesiączkowe u kobiet. Co miesiąc, jeden z jajników uwalnia komórkę jajową, a ta przemieszcza się do jajowodu i tam się zagnieżdża. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, komórka wraz z wyściółką macicy, zostaje usunięta z organizmu – to jest właśnie miesiączka.

Miesiączka u zdrowej kobiety powinna pojawiać się co 28 – 32 dni i trwać 4 – 5 dni. W tym czasie, kobieta traci zwykle od 30 do 80 ml krwi. Podstawowe zaburzenia miesiączkowania związane są zatem z długością, bądź obfitością krwawienia.

Okres trwający krócej niż 24 dni uważany jest za częste miesiączkowanie, natomiast trwający więcej niż 32 (32 – 35) – za rzadkie. Zmiany takie związane są z zaburzeniami hormonalnymi. Oznacza to, iż w nieprawidłowy sposób wydzielane są tak zwane hormony ginekologiczne, a więc hormony tarczycy i prolaktyna, którą wydziela przysadka mózgowa. Zdarza się, że zaburzenia w długości trwania cyklu wywołane są zmianą klimatu. Czasem zwykły urlop może spowodować, że kobieta zostanie zaskoczona pojawieniem się miesiączki, przy czym zwykle po powrocie do domu wszystko wraca do normy. Podobne skutki może wywołać silny stres – miesiączka może zostać przesunięta o kilka, a nawet kilkanaście dni. Nieprawidłowością są także zbyt skąpe krwawienia, które są często związane z przyjmowaniem środków hormonalnych, lub zaburzeniami w tym obszarze, a także stosowaniem niektórych leków. Mogą być również sygnałem, że kobieta wstępuje w okres okołomenopauzalny.

Poważnym problemem są obfite miesiączki. Mamy z nimi do czynienia, jeśli w czasie krwawienia kobieta traci więcej niż 80 ml krwi. Zdarza się, że krwawienie jest wręcz krwotoczne. Nie należy tego lekceważyć, gdyż może to być symptom poważnych schorzeń. Najczęściej, za zbyt obfite miesiączki odpowiedzialne są zaburzenia hormonalne, jednak w wielu przypadkach diagnozuje się mięśniaki macicy, stany zapalne, czy infekcje bakteryjne i wirusowe, ale także zmiany błony śluzowej, polipy a nawet groźne nowotwory ( w tym rak trzonu macicy). Jedną z przyczyn mogą być także zaburzenia w krzepliwości krwi. Obfite (a także nieregularne) krwawienia, to także problem dziewcząt, które dopiero zaczynają miesiączkować. Aby uniknąć rozwinięcia się niedokrwistości, ginekolog może zalecić stosowanie przez kilka pierwszych miesięcy tabletek antykoncepcyjnych.

Diagnozowanie problemu zaczyna się od badania USG narządów rodnych oraz badań krwi – poziomu hormonów tarczycy, a w tym TSH, T3, T4, a także prolaktyny, czyli tak zwanych hormonów ginekologicznych. Lekarz ginekolog może także przeprowadzić test progesteronowy, który polega na przyjęciu przez kobietę progesteronu, żeńskiego hormonu płciowego. Progesteron podaje się w postaci tabletki lub zastrzyku domięśniowego. Skutkiem powinno być pojawienie się w ciągu 2 tygodni krwawienia bądź plamienia. Oznacza to, iż przysadka mózgowa funkcjonuje prawidłowo, a układ rozrodczy jest drożny i funkcjonuje prawidłowo. Jeśli jednak do krwawienia nie dojdzie, kolejnym krokiem będzie sprawdzenie, czy nie doszło do zrośnięcia jamy macicy.

Loading