Sylwetka prawdę Ci powie

sylwetka1


Administrator

Dodano: 13:17 8 listopada 2012
Aktualizowano: 11:19 23 lipca 2013
Źródło: Autor: Paweł Mazur

To, że różni ludzie mają różne sylwetki i różne figury widać gołym okiem i nie trzeba być specjalistą, aby to zauważyć. Jednak może warto zastanowić się jakie są różnice pomiędzy ektomorfikiem, mezomorfikiem i endomorfikiem, jak powinna różnić się ich dieta i czy każdy z tych typów może ćwiczyć w taki sam sposób.

Jak można wywnioskować już ze wstępu, to, jakiej jesteśmy budowy ciała ma wpływ na reakcję organizmu na zbyt duże spożycie kalorii, jak również to, iż każdy z typów ma inną przemianę materii i inaczej reaguje na wysiłek fizyczny, a co za tym idzie – rozwój masy mięśniowej. Wiedza ta jest niezbędna dla kulturystów, jednak każdy kto chce zadbać o to, by dobrze wyglądać także powinien przyjrzeć się swojej sylwetce.
Osoba szczupła, smukła, o wąskich ramionach, długich i szczupłych kończynach. Mówi się o nich, że są „drobnej kości”. To ektomorficy. Szkielet ektomorfika jest rzeczywiście delikatny i lekki, a kości mają zwykle mniejsze obwody niż u innych typów. Charakterystyczna dla ektomorfika jest także chuda, szyja, wątła i raczej płaska klatka piersiowa oraz minimalne otłuszczenie. Typ ten cechuje też naturalnie podwyższona temperatura ciała, czego naturalną konsekwencją jest przyspieszony metabolizm. Ektomorfik chcący zbudować mocną masę mięśniową musi być cierpliwy, gdyż jego mięśnie rozwijać się będą dość opornie. Trening musi być przede wszystkim systematyczny i angażujący jak najwięcej mięśni. Ektomorfik powinien zatem unikać ćwiczeń izolowany, tak zwanych punktowych, które angażują jedną partię mięśniową oraz ćwiczeń typowo aerobowych. Dieta ektomorfika powinna być wysokokaloryczna – nie znaczy to jednak, że można skupić się na fast foodach. Podstawą żywienia powinny być węglowodany- ziemniaki, ryż czy makarony. Dopiero w drugiej kolejności białka. Niezwykle ważny dla ektomorfika jest sen i unikanie stresów.

Gruby szkielet, duża masa zarówno mięśniowa jak i tłuszczowa, ciężka budowa ciała i wolny metabolizm to cechy charakterystyczne dla endomorfika. Trening endomorfika powinien przyspieszać metabolizm, a zatem – redukcję tkanki tłuszczowej. Tempo powinno być dość wysokie, podobnie jak intensywność treningu, przerwy pomiędzy seriami skrócone, a sam trening powinien zawierać elementy siłowe, ale z uzupełnieniem treningiem aerobowym. Endomorfik nie może skupić się na jednym rodzaju ćwiczeń, powinien zadbać o to, by treningi były zmienne i urozmaicone. Jeśli posiadasz endomorficzny typ sylwetki, a dopiero zaczynasz swoją przygodę z ćwiczeniami – udaj się po pomoc do specjalisty, niech trener, przynajmniej w początkowej fazie ułoży Ci plan treningowy i nadzoruje Twoje poczynania. Jeśli chodzi o dietę endomorfika to powinna ona w pierwszej kolejności, ograniczać spożywanie tłuszczów i cukrów, a skupiać się na białkach z piersi indyka lub kurczaka, chudych ryb i jaj. Należy unikać produktów wysoko przetworzonych, słodyczy i alkoholu.

Trzeci typ budowy ciała to mezomorfik, czyli ktoś pomiędzy ektomorfikiem a endomorfikiem. Często uznaje się, że mezomorficzny typ sylwetki to typ idealny – dobre umięśnienie i niewielka zawartość tkanki tłuszczowej. Mięśnie u mezomorfika są podatne zarówno na ich rozwój jak i wyrzeźbienie i można powiedzieć, że każdy typ ćwiczeń będzie u nich działał – tak ćwiczenia izolowane jak i podstawowe. Mezomorfikom zaleca się treningi urozmaicone, zmienne, zarówno siłowe jak i aerobowe. Ćwiczenia siłowe powinny być intensywne, z dużymi obciążeniami, natomiast tempo treningu aerobowego powinno być średnio intensywne. Można je łatwo wyliczyć z popularnego wzoru 220 minus wiek, wynik mnożymy przez 0,6-0,8 (trening tlenowy). Dieta mezomorfika powinna opierać się na posiłkach częstych, ale nie obfitych, w 65 % powinna składać się z węglowodanów złożonych, a w dalszej części z białka (25%) i tłuszczów (15%).