Zaburzenia lękowe w postaci fobii

f879aVTc6EN29c11JmYA2DXbGe2Ow8.jpg


Administrator

Dodano: 12:22 28 czerwca 2011
Aktualizowano: 12:38 28 czerwca 2011
Źródło: Autor: Sylwia Śliż

Fobia oznacza lęk przed różnego rodzaju przedmiotami, sytuacjami lub istotami, które obiektywnie nie są niebezpieczne. Może pojawić się w bezpośrednim kontakcie z przedmiotami lub na samo ich wyobrażenie. Bardzo często osoba doświadczająca lęku fobijnego zdaje sobie sprawę z jego irracjonalności i bezzasadności, jednak nie jest w stanie go opanować, ani też żadne racjonalne argumenty nie pomagają go zmniejszyć.

W uwolnieniu od doświadczanych przeżyć pomoże jedynie oddalenie się od źródła lęku, w sytuacji gdy jest to nie możliwe, u danej osoby wyzwala się silne napięcie, niepokój, cierpienie, pojawiają się zaburzenia lękowe w różnym stopniu nasilenia, aż do panicznego lęku włącznie.

Charakterystyczne dla ataków paniki jest ich nagłe rozpoczęcie się, bez uchwytnej przyczyny, odznaczają się również dużym nasileniem lęku odczuwanego jako niemożliwy do opanowania i uniknięcia. Towarzyszą mu objawy somatyczne, takie jak: przyspieszone bicie serca, pocenie się, brak tchu, duszności czy drżenie mięśni.

Fobia często niesie za sobą społeczne konsekwencje, przyczynia się bowiem do wycofywania z kontaktów społecznych, małej niezależności, nieśmiałości, powoduje ograniczenie możliwości realizowania zadań i ról związanych z wiekiem czy płcią. Zaburzenia lękowe są ściśle związane z rodzajem fobii, na którą cierpi dana osoba.

Biorąc po uwagę rodzaj sytuacji, w której pojawia się lęk, wyróżnia się pięć grup fobii swoistych:
- fobia zwierząt;
- fobia „środowiska naturalnego”;
- fobie sytuacyjne;
- fobie typu „krew – iniekcja – rana”;
- fobie społeczne.

Fobie swoiste to najprościej mówiąc reakcje na określoną sytuację. Zwykle rozpoczynają się w dzieciństwie, ale mogą też powstać w późniejszych okresach życia, związane są z przeżyciem jakiejś sytuacji.

Występowanie fobii społecznej uzależnione jest od wielu czynników m.in. od wieku, pochodzenia społecznego, wykształcenia czy środowiska kulturowego. Jak pokazują wyniki ostatnich badań, wzrasta występowanie lęku społecznego, szczególnie wśród młodych ludzi. Fobia społeczna jest groźnym zaburzeniem, które niesie za sobą ryzyko samobójstw, prowadzi do izolacji i unikania kontaktów z innymi ludźmi.

Wyróżnia się fobię społeczną swoistą i uogólnioną. Ta pierwsza polega na lęku przed publicznym wystąpieniem, natomiast fobia społeczna uogólniona związana jest z lękiem przed wszystkimi sytuacjami, które wymagają kontaktów społecznych.

Fobie społeczne mogą ujawniać się we wszystkich sytuacjach w jakich uczestniczy człowiek, może to być np. lęk przed jedzeniem w miejscu publicznym, obawa prze zaczerwienieniem się podczas kontaktu z obcą osobą, przełożonym lub w określonej sytuacji społecznej.

Zaburzeniom lękowym towarzyszą liczne objawy somatyczne, często bywają tak nasilone, że zaburzają społeczne funkcjonowanie. Zaobserwowano, że osoby cierpiące na fobie mają dużo mniejsze szanse na uzyskanie wyższego wykształcenia, dobrej pracy czy zawarcia związku małżeńskiego. Z drugiej strony, w grupie tej istnieje większe ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych, prób samobójczych oraz izolacji społecznej.

Człowiek nieustannie poddawany wpływom społeczeństwa ma możliwość realizowania swoich potrzeb, rozwijania swoich umiejętności i uczenia się od innych. Jednak społeczeństwo może być także źródłem cierpienia i problemów, a różnorodność sytuacji mogących być źródłem zaburzeń lekowych, stanowi dowód na to, jak wielki wpływ wywiera na nas społeczeństwo, w którym żyjemy.

Podziel się ze znajomymi