Choroby psychiczne

Cg6E5WyOYkrwakIvudf99Rr680YrUS.jpg
Dodano: 09:29 4 lipca 2008
Aktualizowano: 11:07 4 lipca 2012
Źródło:

Choroby psychiczne, ich objawy i leczenie są przedmiotem niniejszego artykułu. Opisuje on również w jaki sposób zmieniało się spojrzenie na zaburzenia psychiczne.

Choroby psychiczne dawniej…

W przeszłości, ale również obecnie miało i ma miejsce napiętnowanie osób chorych psychicznie. Podobnie jak w przypadku choroby fizycznej, chorobę umysłową tłumaczono owładnięciem przez demony. Leczenie więc polegało na wypędzaniu złych duchów. Ze zbioru pism lekarzy- czarowników (X, XIw) : „Gdy diabeł owładnie człowiekiem czyli kieruje nim od wewnątrz przez chorobę; napój na wymioty, czyli emetyk; łubin, biskupie ziele,lulek – utrzyj to razem, dodaj piwa, aby otrzymać płyn, niech stoi przez noc, dodaj 50 ziaren przeczyszczającego środka i wodę święconą – wypić z dzwonu kościelnego”
Nadal stosuje się egzorcyzmy, tylko na ,mniejszą skalę. Tajemnica czarownic z Salem – sporysz, grzyb pasożytujący na zbożu. Wielki rzymski lekarz Celsus tuż przed narodzeniem Chrystusa opisał i sklasyfikował różne zaburzenia psychiczne. Leczenie- głodzenie i bicie łańcuchami. W wiekach średnich wzrosło znaczenia i potęga kościoła, wtedy wszystko odstające od normy uważano za działanie diabła i czarownic.

Radykalne zmiany wprowadziła epoka odrodzenia. Dziedzina medycyny, która poczyniła wielkie postępy w tamtych czasach to neurologia. Konsekwencją badań nad funkcjonowaniem mózgu i całego układu nerwowego było oddzielenie umysłu i duszy od materialnego układu nerwowego. W XVIII w pojawiła się klasyfikacja (nozologia) psychiatryczna zaburzeń psychicznych.

Freud i jego zasługi – pojęcie nieświadomości, metoda wolnych skojarzeń.

Choroba psychiczna a choroba fizyczna

W chorobie fizycznej istnieją wyraźne, określone, dające się mierzyć oznaki patologii Patologię psychiczną określa się zatem nie na podstawie faktów fizycznych, lecz faktów społecznych.

Model biomedyczny a choroby psychiczne – założenia:

Zachowanie anormalne jest objawem choroby stanowiącej jego podłoże,objawy zewnętrzne są oznakami wewnętrznych stanów czy procesów patologicznych. Ostatecznej przyczyny choroby psychicznej należy szukać w zaburzeniach genetycznych, biochemicznych, organicznych, występujące w danym momencie zaburzenia wynikają z uprzednich urazów, deprywacji, zaniedbań w stosunku do zdrowia psychicznego. Przeprowadza się wyraźne rozróżnienia pomiędzy „chorobą” i „zdrowiem” , „anormalnym” a „normalnym”.

Leczenie polega na hospitalizacji i interwencji medycznej, mającej uwolnić chorego od cierpienia, usunąć chorobę, która szaleje w jego wnętrzu.

„ To większość o tym, jak o wszystkim, decyduje. Przyzwoli i jesteś zdrowy; sprzeciwi się – natychmiast jesteś niebezpieczny i skuty łańcuchami”.
Emily Dickensom

NERWICE

Kiedy jednostka czuje się zarówno nieustannie zagrożona niebezpieczeństwami życia, jak i niezdolna do borykania się z nimi, wówczas zwykłe środki obrony, którymi posługujemy się wszyscy, już jej nie wystarczają. Zaczyna polegać na neurotycznej formie obrony.

Nerwica lękowa

Najczęściej źródłem lęku dla osób neurotycznych nie jest niebezpieczeństwo zewnętrzne, lecz wewnętrzne. Osoby cierpiące na nerwice lękową są przekonane, że nie powinny przeżywać pewnych uczuć i pragnień (wrogość, pragnienia seksualne). Kiedy się pojawiają są wypierane ze świadomości. Gdy od czasu do czasu grozi pojawienie się w świadomości takich myśli i pragnień, wtedy neurotyk odczuwa lęk, poczucie winy napady objawów fizjologicznych (przyspieszone bicie serca, duszności).

Lęk neurotyczny można odróżnić od strachu (lęku obiektywnego). W lęku neurotycznym pobudzenie jest równie silne jak w strachu, lecz niebezpieczeństwo ma charakter wewnętrzny, często nieokreślony.

Fobie

W fobiach lęk zostaje powiązany z określonym przedmiotem, lecz na ogół przedmiot ten nie jest źródłem fizycznego zagrożenia.W niektórych przypadkach wybór obiektu fobii jest czysto symboliczny.Charakterystyczne dla fobii są skomplikowane środki ostrożności, które dana osoba wprowadza dla uniknięcia wszelkiego kontaktu z niebezpiecznym obiektem fobii.

Przykładowe fobie:

-arachnofobia – lęk przed pająkami lub innymi bezkręgowcami zbliżonymi do nich wyglądem
-batrachofobia – lęk przed żabami
-aerofobia – lęk przed powietrzem (wiatr, przeciąg, podróż kolejką
-hydrofobia – wstręt do picia wody
-achluofobia (nyktofobia, skotofobia) – lęk przed ciemnością
-akrofobia – lęk wysokości
-aquafobia – lęk przed wodą
-cyberfobia – lęk przed korzystaniem z technicznych udogodnień informatycznych
-triskaidekafobia – lęk przed liczbą 13
-antropofobia – lęk przed ludźmi
-homofobia – lęk przed zetknięciem z osobami o orientacji homoseksualnej, byciem homoseksualistą
-ksenofobia – lęk przed obcymi ludźmi
-seksofobia – lęk przed płcią przeciwną
-androfobia – lęk przed mężczyznami (patrz: mizoandria)
-gynefobia – lęk przed kobietami (patrz: mizogynia)

Nerwica histeryczna

Czasami dostajemy chrypki przed występem, zapominamy o wizycie do dentysty, dostajemy bólu nogi przed zawodami – są to „normalne” formy unikanie nieprzyjemnej, wzbudzającej strach sytuacji. Gdy mechanizm taki przybiera tak skrajną postać, że dana osoba zostaje fizycznie sparaliżowana lub cierpi na całkowitą utratę pamięci- bez jakiegokolwiek defektu organicznego, wówczas ten anormalny stan określa się mianem nerwicy histerycznej. Kategoria ta obejmuje dwa pokrewne zaburzenia:
-Reakcje konwersyjne
-Stany dysocjacji

Reakcje konwersyjne

Reakcja konwersyjna polega na utracie jakiejś funkcji sensorycznej lub ruchowej bez defektu organicznego.Gdy dana osoba śpi lub znajduje się pod hipnozą, wówczas symptomy histeryczne na ogół znikają.Osoby, u których rozwijają się reakcje konwersyjne są zwykle niedojrzałe, pobudliwe emocjonalnie, skłonne do teatralnych gestów.

Stany dysocjacji (łac. dissociatio, rozdzielenie)

W stanach dysocjacji jednostka ucieka od swych konfliktów, rezygnując ze spójności oraz ciągłości i w pewnym sensie nie uznaje samej siebie.

Somnambulizm (lunatyzm)

Dana jednostka może w czasie snu chodzić i wykonywać daną czynność znaczeniu symbolicznym, której nie pamięta wcale po obudzeniu się.

Amnezja

Ludzie wykonują swe zwykłe czynności – jedzą, mówią, czytają, prowadza auto, lecz nie pamiętają wcale swojej tożsamości. Przekreślając za pomocą amnezji przeszłość, ma miejsce odcięcie teraźniejszości od więzów łączących z nieszczęśliwą przeszłością i można zacząć wszystko od nowa, uwzględniając jedynie teraźniejszość przy budowie obecnego życia. Często w takich przypadkach ma miejsce przeniesienie się do innej miejscowości – fuga (ucieczka)

Osobowość wielokrotna (najbardziej skrajna forma dysocjacji)

Dana jednostka może wytworzyć dwie (lub więcej) odrębne osobowości, które występują na zmianę w jej świadomości, a każda z nich sprawuje świadomą kontrolę nad tą osobą w odrębnym czasie.Każda część tej zwielokrotnionej osobowości opiera się na zbiorze motywów, które pozostają w sprzeczności z motywami tej drugiej części.

Te konfliktowe zbiory motywów pierwotnie istniały równocześnie w jednej osobowości, lecz były tak niemożliwe do pogodzenia – a jednocześnie tak trwałe, że dana osoba mogła zaspokoić je wszystkie jedynie w ten sposób, że wypierała czasowo jeden zbiór motywów, zaspakajając w tym czasie drugi.
Zazwyczaj jedna osobowość jest zupełnie nieświadoma drugiej.Nie jest to osobowość rozszczepiona (schizofrenia) Przypadek Ewy „Białej” i Ewy „Czarnej”.