Rak szyjki macicy profilaktyka

8VtHp39i47hhamD1rkhTz7827nJtK6.jpg
Dodano: 08:26 5 listopada 2008
Aktualizowano: 08:46 22 lipca 2013
Źródło: www.rakszyjkimacicy-profilaktyka.pl www.rak.supermedia.pl

Rak szyjki macicy zbiera coraz bardziej pokaźne żniwo. Pomimo, że społeczeństwo, przez cały czas jest masowo edukowane z najróżniejszych stron, nadal wiele kobiet lekceważy tak istotną dla swego zdrowia i życia kwestię. A wystarczy tylko raz do roku udać się na badania profilaktyczne, które nic nie bolą.

Rak szyjki macicy to zmiany rozwijające się z nabłonka pokrywającego szyjkę lub kanał macicy. Jedną z głównych przyczyn występowania tych zmian jest wirus HPV (Human Papilomavirus), który przenoszony jest drogą płciową. Ściślej mówiąc to typ 16 i 18 są odpowiedzialne za występowanie w organizmie nowotworowych zmian. Pozostałe odmiany tego wirusa również powodują niekorzystne konsekwencje, ale nie tak groźne dla organizmu np. opryszczkę. Na zakażenie szkodliwymi typami narażone są głównie kobiety aktywne seksualnie. Najgorsza dla organizmu kobiety jest utajona postać zakażenia, które nie zostało wykryte podczas kontrolnego badania. Utrzymujące się przez wiele lat zakażenie wiąże się ze znacznym wzrostem ryzyka zachorowania na raka szyjki macicy.

Nie tylko HPV

Specjaliści podkreślają, że to nie samo zakażenie wirusem HPV jest przyczyną wystąpienia raka szyjki macicy. Prócz tego występuje również wiele innych czynników, które potęgują ryzyko zachorowania. Należą do nich:

• wiek
• wczesne rozpoczęcie współżycia płciowego
• duża liczba partnerów płciowych
• wieloletnie palenie papierosów
• niski status socjoekonomiczny (mniejszy zakres dbania o własne zdrowie wykonywania badań profilaktycznych)
• śródnabłonkowa neoplazja szyjki (CIN) w wywiadzie

Do czynników, które prawdopodobnie wywołują ten typ nowotworów zalicza się:

• wieloletnie stosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych
• dietę ubogą w antyoksydanty
• częste nieleczone stany zapalne pochwy

Nie są to jednak dostatecznie potwierdzone przez specjalistów przyczyny a wiele z nich wykorzystywane są do kształtowania zbędnych stereotypów.

Leczenie poprzez kontrolę

Jedną z głównych metod chronienia własnego zdrowia są kontrolne badania cytologiczne. Każda kobieta między 21 a 59 rokiem życia raz na 12 miesięcy powinna udać się do swojego ginekologa, aby wykonać badanie cytologiczne z wymazem. Ta forma kontroli jest całkowicie refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia i każda ubezpieczona pacjentka ma do tego badania prawo. Kobiety, które przyjmują doustną terapię hormonalną powinny wykonać badanie kontrolne raz na 6 miesięcy i – jeśli lekarz nie wykryje zmian – raz na 12 miesięcy wymaz.

Regularne przestrzeganie tych zasad może uchronić nasze zdrowie a także i życie. Lekarz ginekolog, który przeprowadza badania jest w stanie wykryć wszelkie zmiany w obrębie dróg rodnych kobiety. Dzięki systematycznym kontrolom, będzie on w stanie wykryć ewentualne zmiany nowotworowe już we wczesnym stadium. Dzięki temu podjęte leczenie nie będzie już tak inwazyjne.

Pierwsze badanie cytologiczne powinno zostać przeprowadzone na trzy lata przed pierwszym współżyciem, nie później jednak niż w 21 roku życia. Badanie to nic nie boli. Lekarz, za pomocą specjalnej szczoteczki pobiera komórki z nabłonka szyjki macicy a następnie przekazuje wymaz do laboratorium.

Do badania cytologicznego trzeba się także odpowiednio przygotować:

• na 24 godziny przez wizytą u ginekologa, nie należy uprawiać kontaktów seksualnych;
• na 48 godzin przed wizytą nie należy używać żadnych tabletek dopochwowych ani nie można przeprowadzać irygacji;
• badania cytologicznego nie można przeprowadzić podczas krwawienia miesięcznego.

Niestety w naszym państwie kobiety nadal nie mają świadomości, co do własnego zdrowia i życia. Bardzo często jest tak, że ginekologa odwiedzają jedynie podczas kolejnych ciąż. O regularności wizyt i jakichkolwiek działaniach profilaktycznych w tym zakresie nie ma mowy. A statystyki wykazują, ze gdyby każda kobieta, choć raz w życiu przeszła badanie cytologiczne, ryzyko śmierci z powodu raka szyjki macicy zmniejszyłoby się o 40%.

Prócz kontrolnych badań, każda kobieta powinna dostosować swój styl życia do swego zdrowia. Każdy stosunek seksualny z mężczyzną, który nie jest naszym stałym partnerem, powinien się odbyć z użyciem prezerwatywy. Podobnie, jeśli nasz partner miał jakiekolwiek partnerki seksualne przed nami. Pamiętajmy! Żeby zakazić się wirusem HPV nie potrzeba wielu partnerów. Wystarczy jeden zakażony.

Szczepionka – kontrowersyjna ochrona

Najczęściej dochodzi do zakażenia u bardzo młodych ludzi między 18 a 28 rokiem życia. Z tego powodu najlepiej szczepić młode dziewczyny, które jeszcze nie rozpoczęły współżycia seksualnego. Ponieważ wirus przenosi się drogą płciową, byłby to czas najdoskonalszej ochrony młodych dziewcząt. Nie oznacza to jednak, że dorosłe kobiety nie powinny się szczepić. Wręcz przeciwnie. Jeśli kobieta nie została zakażona wirusem to naturalnie zostanie przed nim ochroniona, natomiast, jeśli została zakażona, to dzięki szczepionce wirus zmniejszy swoją aktywność. Ponadto, organizm poznając wroga, będzie w stanie wytworzyć odpowiednie przeciwciała. Zaszczepiona kobieta nawet, jeśli jest nosicielka wirusa, nie będzie zakażała swojego partnera. Należy również pamiętać, e szczepionka nie zwalnia kobiet z regularnego badania cytologicznego.

Szczepionkę przyjmuje się w formie trzech dawek w ciągu pół roku. Ta forma ochrony na razie nie jest refundowana przez NFZ. Szczepieniom nie towarzyszą żadne skutki uboczne.

Nie każda zmiana to nowotwór

W diagnozie zakażenia wirusem HPV wyróżnia się kilka stanów, które określają stopień zaawansowania choroby. To za sprawą tej kwalifikacji ocenia się stan pacjentek a także podejmuje odpowiednie leczenie.

• Stan przedrakowy – pojawiają się atopowe zmiany w obrębi nabłonka szyjki macicy. Wcześnie rozpoznane zapewnia wyleczenie i zabezpieczenie przed zmianą w stan nowotworowy.

• Stan przedinwazyjny – jest to stan, kiedy jeszcze przed pojawieniem się właściwych zmian nowotworowych pojawia się rak przedinwazyjny. Ogranicza się jedynie do nabłonka szyjki macicy. Zmiana nie sięga głęboko, jest więc całkowicie uleczalna.

• Stan inwazyjny – zwykle rozwija się na terenie nadżerki. Stan ten występuje w chwili, kiedy komórki nowotworowe wnikają głębiej poza nabłonek szyjki macicy. Ten typ nowotworu rozwija się poprzez naciekanie na sąsiednie tkanki. Poprzez rozprowadzenie komórek nowotworowych za sprawa układu krwionośnego i limfatycznego może dojść do przerzutów nawet na odległe narządy (najczęściej kości, płuca, wątroba, mózg). Stan ten wymaga intensywnego leczenia.

Leczenie

Podejmowane leczenie jest uzależnione od stanu, w którym znajduje się pacjentka. Jeśli jest to jeszcze stan przednowotworowy, zazwyczaj podejmuje się działania doraźne likwidujące daną zmianę. Wybór najlepszej metody zazwyczaj odbywa się po konsultacji między lekarzem a pacjentką.

W przypadku poważnym zmian i pojawienia się komórek nowotworowych, należy podjąć jak najbardziej intensywne działania likwidujące chorobę. Szansę na całkowite wyleczenie daje wyłącznie całkowite usunięcie komórek nowotworowych z organizmu i zniszczenie nowotworowo zmienionej tkanki. Do metod, które można zastosować w eliminacji nowotworu należą:

• Leczenie operacyjne
• Radioterapia
• Radiochemioterapia
• Immunoterapia.

Leczenie często obniża jakość życia pacjentek, jednak w przypadku tego nowotworu nie należy być zbyt oszczędnym w podejmowanych terapiach.

Podziel się ze znajomymi

Loading