Heroina i opiaty

dx6OzsZV13n3132CK05sqPvZ8lK6DO.jpg
Dodano: 08:32 8 sierpnia 2008
Aktualizowano: 14:27 2 lipca 2012
Źródło: K.Frieske, R.Sobiech, Narkomania interpretacje problemu społecznego, Warszawa 1987,s 41-45.

Opiaty grupują szeroki wachlarz substancji chemicznych naturalnych lub syntetycznych, podawanych w działaniu farmakologicznym (szczególnie przeciwbólowym) do morfiny, głównego składnika opium, od którego pochodzi ich nazwa. Z opium, które jest sokiem rośliny zielonej z tej samej rodziny co nasze maki (maj indyjski lub „przenoszący sen”), otrzymano morfinę.

W 1817 roku niemiecki chemik, Friedrich Serturner odkrył morfinę (biorąc pod uwagę jej właściwości nasenne nazwał ją morphium od imienia boga snu, Morfeusza). Jest ona jednym z psychoaktywnych składników opium. Znajduje się w nim w towarzystwie pokrewnej cząsteczki, kodeiny, jak również wielu innych o znaczeniu terapeutycznym (np. papaweryny).

Heroina ma postać drobniejszego lub grubszego proszku o barwie od białej do brunatnej. Jedną z najbardziej znanych odmian jest tzw. „brązowy cukier”. Heroina jest bardziej preparowana niż inne narkotyki – miesza się ją z różnymi substancjami, często bardzo toksycznymi: cukrami, aspiryną, węglanami, chininą, kwasem borowym, talkiem, gipsem, cementem.

Postępy farmakologii pozwoliły lepiej zrozumieć działanie tej grupy związków i tworzyć na ich wzór nowe, oryginalne, „kopiując” fragmenty cząsteczek lub jej naśladując, Stosowanie nielegalne odbywa się prawie wyłącznie dożylnie. „Ćpun” wykorzystuje stopniowo cały swój zasób żył powierzchniowych ze względu na szybkie twardnienie naczyń w miejscu wkłucia. Uzależnieni palący heroinę są narażeni na szybkie uszkodzenie śluzówki.

Większość opiatów przekracza barierę krew – mózg i oddziałowuje wew. tkanki nerwowej układu ośrodkowego. Ich katabolizm (pośrednia przemiana materii – rozkład związków organicznych do produktów końcowych wydalanych z organizmu) następuje w wątrobie, gdzie kodeina i heroina ulegają przemianie w zmiennych proporcjach w morfinę. Usuwanie z moczem następuje w ciągu jednego dnia. Opiaty przenikają przez barierę łożyskową, są także w niewielkim stopniu widzialne do mleka matki.

Substancje tego typu są potężnymi środkami tłumiącymi działanie ośrodkowego układu nerwowego, mimo że często wywołują początkowo fazę pobudzenia, intensywnej przyjemności, szczególnie podczas pierwszego kontaktu. Zmniejszają zdolność zapamiętywania, koncentracji uwagi oraz blokującym działaniem na móżdżek oraz zaburzeniami motorycznymi.

Zażywanie nałogowe prowadzi do szerokiego zespołu objawów dotyczących wszystkich ważnych funkcji fizjologicznych, pacjent jest osłabiony i anemiczny. Układ sercowo-naczyniowy reaguje spowolnieniem rytmu serca i obniżeniem ciśnienia tętniczego, układ oddechowy- spowolnieniem rytmu oddechu, a układ trawienny-nudnościami, wymiotami, zanikaniem soków żołądkowych i jelitowych, spastycznymi skurczami mięśni gładkich okrężnicy pociągającymi za sobą spowolnienie transportu treści pokarmowej i zaparcia. Następuje także zmniejszenie objętości wydzielanego moczu. W wielu przypadkach częste zażywanie opiatów jest przyczyną śmiertelnych zatorów w krwiobiegu.

Oznaki użycia:

Zwężone źrenice, opadająca głowa, zwilgotniałe oczy, opadające powieki, świeże ślady nakłuć po wstrzyknięciach, swędzenie i pieczenie skóry.

Objawy krótkotrwałego używania: (małe i średnie dawki )
Euforia, dobre samopoczucie, uczucie odprężenia i senność albo gadatliwość i wzmożona aktywność, uczucie oszołomienia, zawroty głowy, osłabienie, senność, niezdolność do koncentracji, apatia, zwiększone wydalanie moczu, nudności i wymioty, potliwość, słabsza reakcja na ból.

Objawy krótkotrwałego używania: ( duże dawki )
Nasilenie objawów występujących przy małych dawkach oraz sen, powolny, płytki oddech, obniżone ciśnienie krwi, zwolniona czynność serca.

Objawy długotrwałego używania :
Wyniszczenie fizyczne i psychiczne, huśtawka nastrojów, zaparcia, blizny, zniszczone od wstrzykiwania żyły.

Przedawkowanie:

Szpileczkowate źrenice, zimna i wilgotna skóra, niskie ciśnienie krwi, wolne i nieregularne tętno, obniżona temperatura ciała, głęboki sen, stupor, śpiączka, śmierć.

Objawy abstynencyjne:

Ziewanie, pobudzenie, drżenie, depresja, utrata łaknienia, rozszerzone źrenice, zimne dreszcze na przemian z falami gorąca, obfite pocenie się, zwilgotniałe oczy, katar, nudności, wymioty, skurcze brzucha, kurcze mięśniowe, bóle stawowo – mięśniowe.

Podziel się ze znajomymi