Irydologia

Dodano: 08:13 27 czerwca 2008
Aktualizowano: 11:40 4 lipca 2012
Źródło:

Irydologia to nauka diagnozowania z tęczówek oczu. Poniższy artykuł zawiera mapy irydologiczne i podstawowe informacje na temat „czytania” z oczu.

Irydologia jest metodą stawiania diagnozy o ogólnym stanie organizmu na podstawie obserwacji tęczówki. Pozwala na całościową ocenę stanu zdrowia i skłonności do zapadania na określone choroby, a dzięki holistycznej perspektywie ułatwia odnalezienie rzeczywistych przyczyn zachorowań. Irydologia znana była już w starożytnym Egipcie i Babilonii, jak również na Dalekim Wschodzie. Pierwsze informacje na temat badania stanu zdrowotnego organizmu poprzez ocenę tęczówki pochodzą z czasów, gdy pasterskie plemiona zamieszkujące dzisiejsze tereny Chin i Indii, po wyglądzie oczu oceniały wartość kupowanych zwierząt. Znał oraz stosował ją Hipokrates. Później jednak, podobnie jak wiele innych odkryć starożytnej medycyny, została ona zapomniana czy nawet uznana za szarlatanerię. Dopiero druga połowa XIX wieku przyniosła ponowne zainteresowanie tą techniką.

Głównymi założeniami irydologii są dwa twierdzenia. Po pierwsze: zmiana pigmentacji i struktury tęczówki może być spowodowana nienormalnym funkcjonowaniem któregoś z organów wewnętrznego organizmu. Po drugie: każda część tęczówki ma swój odpowiednik w „topografii” organizmu. Irydolodzy mają do dyspozycji specjalne mapy, ukazujące zależności pomiędzy poszczególnymi punktami tęczówki, a konkretnymi częściami ciała bądź narządami. Lewa tęczówka odpowiada lewej połowie ciała, prawa – prawej. Organy położone w części centralnej oraz te, które występują zarówno po prawej, jak i po lewej stronie ludzkiego ciała „widoczne” są zarówno w lewej, jak i w prawej tęczówce.

Zdrowie i podatność na zachorowanie wpływają na spoistość i jednolitość tęczówki. Człowiek jest tym zdrowszy, im bardziej jednolita i spoista jest jej struktura.

Kolor oczu uzależniony jest od zawartości melaniny w komórkach tęczówki. Oczy jasne, np. błękitne, szare, niebieskie, jasnozielone wskazują na niską zawartość tego barwnika. Wraz ze wzrostem jego ilości oczy stają się coraz ciemniejsze. Zależność między kolorem oczu, a zdrowiem człowieka od dawna interesowała irydologów. Stworzono nawet klasyfikację barw: od najkorzystniejszej – niebieskiej, do potencjalnie najmniej korzystnej – brązowo-zielonej. Dalsze badania dowiodły jednak, że klasyfikacje takie nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości. Kolor oczu może natomiast informować o skłonnościach do zapadania na konkretne choroby. Z jasnym kolorem tęczówki wiąże się zwiększone prawdopodobieństwo zapadania na choroby układu oddechowego, skłonności do schorzeń reumatycznych i alergicznych, dolegliwości serca, nerek i tarczycy. Osoby o ciemnych oczach są bardziej narażone na schodzenia układu pokarmowego (choroba wrzodowa, kamica żółciowa), wykazują skłonność do chorób związanych z przeciążeniem układu nerwowego, objawiających się w postaci reakcji nerwicowych.

Badanie irydologiczne jest całkowicie nieinwazyjne, bezbolesne, nie wymaga skomplikowanego sprzętu, a jedynie doświadczenia i wiedzy diagnozującego. Jeśli wykonuje je doświadczony irydolog, nawet 80% diagnoz jest prawidłowa. Przede wszystkim jednak irydologia stosowana jest do wykrywania skłonności do zapadania na różne choroby i ma ogromne znaczenie zapobiegawcze. Wiele schorzeń ujawnia się, bowiem w tym badaniu jeszcze przed zewnętrznymi objawami. Podjęte w wyniku badania, środki profilaktyczne mogą powstrzymać rozwój zaburzeń na etapie czynnościowym, przed przekształceniem się ich w chorobę, co może uchronić przed stosowaniem silnych środków farmakologicznych.

OBJAWY IRYDOLOGICZNE W NIEKTÓRYCH CHOROBACH:

Alergia
– najczęściej jasny kolor tęczówki
– zagłębienia w formie łuków przebiegające okrężnie na obwodzie tęczówki (pierścienie kurczowe)
– białawe kropki, plamki i kłębki na obwodzie tęczówki (rozarium limfatyczne)

Astma oskrzelowa
– rozluźnienie struktury tęczówki w sektorze oskrzeli i płuc
– ciemne plamy
– znaki, których wspólną cechą jest występowanie zagłębień na powierzchni tęczówki (zatoki)
– plamy barwnikowe nad wymienionymi sektorami jako wynik towarzyszącego przewlekłego, stanu zapalenia oskrzeli
– najczęściej jasny kolor tęczówki
– liczne pierścienie kurczowe

Choroba wieńcowa
– odsunięcie źrenicy od sektora serca
– spłaszczenie w jego okolicy
– pierścienie kurczowe przebiegające przez sektor serca, niekiedy przerywane w jego pobliżu
– białe linie w sektorze serca
– szarawe zmętnienie w górnej i dolnej części rogówki, początkowo tworzące łuki, a następnie pierścień (pierścień sodowy)
– cienka, biała linia, poprzeczna w stosunku do beleczek promienistych tęczówki (poprzecznica)

Cukrzyca
– brązowe plamy barwnikowe w sektorze trzustki
– drobne zatoki i zagłębienia w wymienionych sektorach
– wewnętrzny brzeg tęczówki ograniczający źrenicę, utworzony przez wywinięcie do przodu nabłonka barwnikowego (gruby, pofałdowany rąbek barwnikowy)

Miażdżyca
– zniekształcenie brzegu źrenicy po stronie najbardziej nasilonych zmian
– odsunięcie źrenicy od sektora uszkodzonego narządu
– wklęsły lub wypukły pierścień autonomiczny – przebiega okrężnie wokół źrenicy w postaci cienkiej, regularnej bądź postrzępionej linii
– zatoki w miejscach uszkodzonych narządów
– ciemnoszara obwódka na samym obwodzie tęczówki (obłok dystroficzny)

Migrena
– przesunięcie i zniekształcenie owalne źrenicy po stronie dolegliwości
– pierścienie kurczowe najsilniej zaznaczone w sektorze mózgu i niekiedy poprzerywane
– promieniście ułożone bruzdy przebiegające przez część źreniczną i rzęskową tęczówki (promienie toksyczne)

Nadciśnienie tętnicze
– owalne zniekształcenie źrenicy
– kręty przebieg naczyń włosowatych spojówki
– zatoki w miejscu uszkodzonego narządu
– ciemny pigment w sektorze nerek w nadciśnieniu pochodzenia nerkowego
– pierścień sodowy

Niewydolność krążenia
– falisty przebieg beleczek tęczówkowych w sektorze serca
– rozszerzenie naczyń tęczówkowych w sektorze wątroby, płuc, nerek
– obłok dystroficzny
– zatoki w sektorach uszkodzonych narządów

Nowotwór
– zanik rąbka barwnikowego
– odsunięcie źrenicy od sektora narządu
– obłok dystroficzny
– bardzo ciemne plamy barwnikowe
– pierścień sodowy

Padaczka
– rozluźnienie struktury tęczówki w sektorze mózgu
– wciągnięcie lub uwypuklenie pierścienia autonomicznego w górnej części tęczówki
– pierścienie kurczowe
– plama barwnikowa w sektorze mózgu

Reumatyzm
– częściej jasny kolor tęczówki
– obłok dystroficzny
– biały nalot w strefie żołądka i jelita, z odchodzącymi w kierunku obwodu jasnymi promieniami

Zapalenie wyrostka robaczkowego
– jasna plamka w sektorze wyrostka robaczkowego w ostrym stanie zapalnym
– ciemna plamka w zapaleniu przewlekłym
-pierścienie kurczowe w pobliżu sektora

Zapalenie zatok
– białawe plamki w sektorze nosa i zatok
– ciemniejące przy przejściu w stan przewlekły
– niekiedy zatoki lub plamy barwnikowe z strefie zatok

Podziel się ze znajomymi