Apiterapia i apitoksynoterapia

7F6E5Gv1D3IsgmE88Y8H92Rl1t1111.jpg
Dodano: 08:53 10 czerwca 2008
Aktualizowano: 13:25 4 lipca 2012
Źródło:

APITERAPIA

Apiterapia, czyli leczenie miodem to terapia znana już od niepamiętnych czasów. Już przed tysiącami lat doceniano jej lecznicze właściwości. Produkty wytwarzane przez pszczoły dzielimy na:

a) Produkowane z pyłku kwiatowego:
– miód,
– pierzga, czyli „chleb pszczeli”,
– propolis,

b) Wydalane przez pszczoły, czyli:
– mleczko pszczele,
– jad pszczeli.

Wszystkie z wyżej wymienionych produktów mają szerokie zastosowanie w lecznictwie i profilaktyce.

Wybrane produkty pszczele i ich zastosowanie w lecznictwie:

1. MIÓD

Miód naturalny wytwarzany jest z nektaru kwiatowego lub spadzi. Jest on stężonym roztworem cukrów prostych, takich jak fruktoza i glukoza. Ich duża zawartość kwalifikuje miód jako lek na choroby serca, wrzody żołądka i dwunastnicy, dolegliwości wątroby, skóry i choroby oczu.

W miodzie zawarte są ponadto enzymy, kwasy organiczne, sole mineralne, związki azotowe, białka, witaminy i olejki eteryczne.
Na uwagę zasługuje bardzo wysoka kaloryczność miodu, wynosząca około 3000 kcal/kg.

Na lecznicze właściwości miodu w dużej mierze decydują rośliny, z jakich pszczoły zbierały nektar. Ogromną zaletą miodu jest łatwość jego przyswajania przez ludzki organizm, bowiem cukry proste są wchłaniane bezpośrednio do krwi. W normalnych ilościach miód nie powoduje żadnych ujemnych skutków w organizmie.

Przy regularnym zażywaniu miód wzmacnia i stymuluje pracę serca, poprawia samopoczucie, usuwa stan wyczerpania i przygnębienia, odnawia siły i przyczynia się do przedłużenia życia ludzkiego. Szczególnie polecany jest podczas gojenia się ran, schorzeniach gardła i przy wysiłku umysłowym. Systematycznie spożywanie miodu zwiększa sprawność umysłową, zapobiega apatii, uodparnia na przeziębienia i różnorakie infekcje bakteryjne i poprawia wydolność fizyczną.

2. PROPOLIS

Propolis, czyli kit pszczeli, to jeden z najcenniejszych leków w medycynie naturalnej. Jest substancją bardzo złożoną, bogatą w czynne biologicznie związki chemiczne. Ponad połowa składu propolisu to żywice (najczęściej topoli, wierzby, kasztanowca). Resztę składu tworzą pyłek kwiatowy, wosk, i ślina pszczół. Skład propolisu jest zróżnicowany w zależności od miejsca zbierania pyłku przez pszczoły i występującego tam drzewostanu.

Propolis poprawia wzrok, regeneruje tkankę chrzęstną, leczy stany zapalne jelit. Dzięki swoim właściwościom bakteriobójczym zapobiega powikłaniom infekcyjnym, łagodzi stany zapalne i nerwowe. Pozytywnie wpływa na psychikę, wzmacnia organizm, poprawia pamięć, sprawność psychiczną i fizyczną. Jest pomocny w leczeniu schorzeń prostaty, oparzeń skóry, łuszczycy, egzemy i astmy, zaś zawarty w propolisie aminokwas siarkowy – cystyna – wzmacnia porost włosów.

Propolis stosowany jest w postaci różnych preparatów, mogą to być mieszanki miodu i propolisu, mieszanki miodu, propolisu i pyłku kwiatowego, lub miodu i soku ze świeżej pokrzywy majowej. Decyzję o stosowaniu kitu pszczelego musi podjąć lekarz.

3. MLECZKO PSZCZELE

Jest wydzieliną gruczołów gardzielowych pszczół. To płynna substancja koloru kremowego, ma lekko kwaśny, ostry i cierpki smak. Zawiera między innymi węglowodany, witaminy, białka, tłuszcze, mikroelementy i aminokwasy.
Mleczko pszczele pobudza przemianę materii, hamuje rozwój miażdżycy, normalizuje czynności gruczołów dokrewnych i przewodu pokarmowego. Jest również pomocne w leczeniu chorób nerwowych, obniżaniu poziomu cholesterolu oraz cukru we krwi. Pobudza apetyt, poprawia wzrok u słuch. Podobnie jak inne produkty pszczele zwiększa odporność na infekcje i łagodzi dolegliwości sercowe.

APITOKSYNOTERAPIA

Apitoksynoterapia polega na leczeniu jadem pszczelim, gęstym bezbarwnym płynem o słodko – kwaśnym smaku. Jad ma bardzo złożony skład chemiczny, zawiera między innymi: enzymy, aminokwasy, białka i kwasy nukleinowe. Z punktu widzenia farmakologii najcenniejszym składnikiem jadu pszczelego, wydzielonym biologicznie jest melityna, czyli aktywne białko, które nie reaguje na kwasy i zasady.

Apitoksynoterapia to dość bolesna terapia, gdyż najbardziej skuteczne jest wprowadzanie jadu bezpośrednio do ciała człowieka, istnieje również możliwość przyjmowania go w tabletkach lub roztworach, jednak wtedy skuteczność terapii znacznie się zmniejsza.

Działanie jadu na organizm człowieka jest zróżnicowane w zależności od dawki, miejsca ukąszenia, właściwości organizmu człowieka, a w szczególności od jego indywidualnej wrażliwości.
Jad wprowadzany do organizmu działa leczniczo zarówno w skali miejscowej jak i ogólnej. Rozszerza naczynia krwionośne i włosowate, zwiększa przepływ krwi do chorego organu i zmniejsza bóle. Działa bardzo korzystnie na układ krwiotwórczy, wpływa na ilość hemoglobiny. Zmniejsza się lepkość i gęstość krwi. Ponadto jad pszczeli działa stymulująco na mięsień sercowy, obniża ciśnienie krwi, aktywuje przemianę materii, oraz redukuje ilość cholesterolu we krwi. Ma pozytywny wpływ na ogólny stan chorego, któremu polepsza się apetyt i zwiększa mobilizacja do pracy. Również przy takich schorzeniach jak artretyzm, reumatyzm i astma możemy stosować jad pszczeli.

Działanie jadu pszczelego na organizm człowieka jest dość szybkie, a zatrucie występuje raczej rzadko. Metoda ta może mieć skutki uboczne, przy zbyt dużej ilości ukąszeń przez pszczoły. Mogą wystąpić takie objawy jak zamęt w głowie, nudności, nadmierne pocenie się, wymioty. Na użądlenia najbardziej wrażliwe są kobiety i dzieci.