Choroby tropikalne

choroby tropikalne1


Administrator

Dodano: 15:38 13 marca 2008
Aktualizowano: 10:22 3 października 2013
Źródło: "Żyjmy dłużej" 7 (lipiec) 2000 Encyklopedia multimedialna PWN - Biologia Encyklopedia multimedialna FOGRA

Choroby tropikalne:

W dzisiejszych czasach coraz bardziej popularne stają się wycieczki do krajów strefy tropikalnej. Wyjazd do Afryki, Ameryki Południowej i Środkowej, Azji południowo-wschodniej wiąże się z ryzykiem zachorowań na choroby tropikalne. Przed wyjazdem należy dowiedzieć się, czy w kraju, do którego się wybieramy nie należy obowiązkowo szczepić się i czy nie jest wymagane Międzynarodowe Świadectwo Szczepień. Obowiązkowe szczepienia na choroby tropikalne są odnotowane w żółtej książeczce, którą należy pokazać przy wjeździe do danego kraju. Szczepienia zalecane nie są obowiązkowe i nie są nigdzie odnotowane.

Do szczepień obowiązkowych zalicza się szczepienie przeciwko żółtej gorączce.

Do szczepień zalecanych zalicza się szczepienia przeciwko wirusowemu zapalaniu wątroby (w skrócie wzw) typu A i typu B, durowi, tężcowi, błonicy i polio.
Szczepionkę przeciwko żółtej febrze i wzw typu A, podaje się jednorazowo, natomiast przeciwko wzw B, durowi, tężcowi podaje się dwa razy w odstępach minimum 4 tygodni.

Poradnia Chorób Tropikalnych w Polsce znajduje się w takich miastach jak: Warszawa, Gdynia, Poznań, Szczecin, niestety w pozostałych miastach nie ma takich poradni. Leczenie chorób tropikalnych w innych miastach niż wyżej wymienione odbywa się w szpitalach zakaźnych.

Poniżej znajduje się lista ośrodków, gdzie można skonsultować się ze specjalistami od chorób tropikalnych:

BIAŁYSTOK
Klinika Obserwacyjno-Zakaźna w Białymstoku, ul. Żurawia 14, tel. (0 85) 740 94 78

BIELSKO-BIAŁA
Dział Zamiejscowy Śląskiej Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Bielsku-Białej, ul. Broniewskiego 21, (0 33) 815 82 26 wewn. 222

BYDGOSZCZ
Przychodnia Chorób Zakaźnych w Bydgoszczy, ul. Floriana 10, tel. (0 52) 325 56 39

GDYNIA
Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, ul. Powstania Styczniowego 9b, tel. (0 58) 699 86 76

KATOWICE
Wojewódzka Poradnia Chorób Tropikalnych w Katowicach, ul. Warszawska 42, tel. (0 32) 258 6723

KIELCE
Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Kielcach, ul. Olszewskiego 2, (0 41) 345 22 15

KRAKÓW
Poradnia Chorób Zakaźnych w Krakowie, ul. Śniadeckich 5, tel. (0 12) 424 73 60

LUBLIN
Poradnia Chorób Zakaźnych w Lublinie, ul. Biernackiego 9, tel. (0 81) 740 82 71

ŁÓDŹ
Poradnia Chorób Zakaźnych, Pasożytniczych, Tropikalnych i Infekcji Grzybiczych w Łodzi, ul. Kniaziewicza 1/5, tel. (0 42) 251 60 51

OLSZTYN
Wojewódzki Zespół Medycyny Przemysłowej w Olsztynie, ul. Pstrowskiego 31, tel: (0 89) 533 44 85

POZNAŃ
Klinika Chorób Pasożytniczych i Tropikalnych w Poznaniu, ul. Przybyszewskiego 49, tel. (0 61) 869 13 63

RZESZÓW
Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Rzeszowie, ul. Hetmańska 120, tel (0 17) 854 60 28

WAŁBRZYCH
Wałbrzyski Ośrodek Medycyny Pracy, ul. Sokołowskiego 4, tel (0 74) 41 80 82

WARSZAWA
Szpital Zakaźny w Warszawie, ul. Wolska 37, tel. (0 22) 632 34 11

WROCŁAW
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny Chorób Infekcyjnych we Wrocławiu, ul. Koszarowa 5, tel. (0 71) 326 13 25

Jeśli planujesz wyjazd w regiony tropikalne skonsultuj się najpierw z lekarzem specjalistą, Lekarz chorób tropikalnych doradzi jakie szczepienia należy wykonać, jak przestrzegać higieny, jak zachować się w sytuacji gdy dopadną nas choroby tropikalne. Do lekarza należy udać się minimum 2 miesiące przed planowanym wyjazdem.

W przypadku przyjmowania kilku szczepionek należy poinformować o tym lekarza aby ustalić harmonogram przyjmowania szczepień.

Zalecenia przed wyjazdem:
- szczepienia!!!!
- osoby po przebytych ciężkich chorobach najlepiej jak wezmą ze sobą opis choroby w języku angielskim lub w języku kraju, do którego się udają, wszystkie wyniki badań, zapas lekarstw, apteczkę: środki przeciw biegunce, bólom głowy, brzucha, przeciwgorączkowe
- ubezpieczenie
- w tropiki należy zabrać ciuchy z włókien naturalnych, które chłoną pot,
- pełne, ale lekkie obuwie
- nakrycie głowy
- kremy z filtrem UV
- okulary
- sweter
- środki odstraszające owady

Zalecenia w trakcie pobytu:
- pobyt w nowy miejscu potrzebuje kilku dni zaaklimatyzowania dla organizmu, dlatego też należy unikać wysiłku fizycznego, obfitych posiłków, intensywnego opalania
- spożywania małej ilości alkoholu
- poleca się spożywanie melatoniny, która łagodzi objawy zmian czasowych takich jak: złe samopoczucie, nadmierna drażliwość, bóle głowy, zmęczenie, dezorientacja, trudności w koncentracji i zasypianiu, biegunki
- częste mycie rąk
- przestrzeganie higieny ogólnej i żywieniowej
- picie wyłącznie wód firmowych
- nie należy spożywać dań z surowego mięsa lub ryb i owoców morza, surowych warzyw i owoców oraz produktów mlecznych i nabiału (w tym majonezu, sałatek, ciastek, lodów) oraz dań odgrzewanych
- nie należy spożywać dań regionalnych sprzedawanych na straganach lub ulicach
- przed spożyciem owoców lub warzyw lepiej je dokładnie umyć i najlepiej obrać
- najlepiej kupować produkty fabrycznie pakowane
- unikać kostek wody ponieważ nie wiadomo z jakiego źródła pochodzi zamarznięta w nich woda
- wodę z kranu przegotować
- do mycia zębów używać wody butelkowej
- chodzenie w obuwiu nawet po plaży, może nas uchronić przed ukąszeniem owadów
- w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów choroby nie należy samu się leczyć tylko zgłosić się do lekarza

Do najczęstszych chorób tropikalnych należą:

Malaria (zimnica) – to choroba, która powoduje duża liczbę zgonów na świecie, w Afryce szacuje się, że dziennie umiera 3 tyś. dzieci na tą chorobę. Choroba ta wywoływana jest pierwotniakiem, przenoszonym przez komary. Zarażony komar podczas ukłucia skóry człowieka wprowadza pierwotniaka w organizm ludzki. Zarodźce malarii dostają się do krwi lub wątroby, gdzie się rozwijają. Choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka, jedynym nosicielem jest komar, w którego ciele bakteria rozmnaża się.
Objawy: wysoka gorączka, dreszcze, nudności, wymioty, biegunka, pod koniec choroby temp. ciała spada i pojawia się duże osłabienie.
Aby uchronić się przed chorobą należy stosować kremy, moskitiery, przyjmować leki przeciwmalarnicze.
Nie ma nadal szczepionki przeciwko tej chorobie.

Leiszmanioza – to najgroźniejsza i najbardziej rozpowszechniona choroba tropikalna. Najczęściej występuje w Syrii, Bangladeszu, Brazylii, Indiach, Sudanie, Boliwii, Peru, Iranie i Arabii Saudyjskiej. Choroba zwana z Dum – Dum, Kala –Azar lub białym trądem.
Przenoszona jest przez moskity. Pierwsze objawy mogą pojawić się nawet po 6 miesiącach.
Objawy: szpecące zmiany na twarzy, rozprzestrzeniające sie powili w kierunku nosa i podniebienia, leczenie w początkowym stadium choroby może uchronić przed bliznami.
Aby uchronić się przed chorobą należy stosować moskitiery nasączone środkami owadobójczymi, unikać wychodzenia po zmroku ponieważ moskitiery atakują wtedy najbardziej.

Polio – występuje w krajach strefy międzyzwrotnikowej, wywołuję ją wirus polio. W Polsce nazywana jest Nagminnym Porażeniem Dziecięcym.
Objawy: wirus atakuje rdzeń kręgowy, który odpowiedzialny jest za ruchy naszego ciała. Zniszczenie tych komórek powoduje częściowe lub całkowite porażenie, a to w ostateczności prowadzi do trwałego kalectwa.
Aby uchronić się przed chorobą należy się zaszczepić. Szczepionka podawana jest drogą pokarmową, ponieważ właśnie tą drogą wirus dostaje się do organizmu.

Leptospiroza – to choroba zwierzęca, do infekcji zwierząt dochodzi najczęściej poprzez skażoną glebę lub wodę. Nie przenosi się z człowieka na człowieka. Bakteria wydalana jest z moczem zarażonej osoby. Pierwsze symptomy choroby mogą pojawić się nawet po 4 tygodniach od zarażenia.
Objawy: gwałtowne dreszcze, wysoka temperatura, wysypka, wybroczyny. Objawy te trwają do 7 dni, a później ustępują. Jeśli po kilku dniach wystąpi gorączka oznacz to, że choroba nie ustąpiła i zaatakowała wątrobę, mięśnie i układ nerwowy. Pojawiają krwawienia z nosa, ust, języka, drobnych ran i śluzówek. W tym stadium choroby leczenie może trwać nawet kilka miesięcy, pod warunkiem, że nie doszło do niewydolności nerek, których uszkodzenie może doprowadzić do śmierci. Chorobę leczy się antybiotykami.
Jest to choroba rzadka, niestety występuje na całym świecie, również w Polsce.

Pełzakowica (czerwonka pełzakowa) – wywołują ją pełzaki czyli pierwotniaki chorobotwórcze. Do zakażenia dochodzi poprzez wypicie skażonej wody lub spożycie warzyw, owoców lub innych produktów żywnościowych zawierających pełzaki. Występuje głównie w krajach tropikalnych.
Objawy: biegunka ze śluzem, bóle brzucha, spadek wagi, zmiany na skórze,
Nie leczona może doprowadzić do śmierci.

Dur brzuszny – przenoszona przez wydzieliny zakażonego, do zakażenia dochodzi przez spożycie wody lub pokarmów zakażonych. Okres wylęgania wynosi 10-14 dni.
Objawy: wysypka, gorączka, zaparcia, biegunka. Występuje głównie w Azji i Afryce.

Cholera – wywołuje ją przecinkowiec cholery, przenosi się przez wodę i żywność. Okres wylęgania wynosi 2-3 dni. Występuje na Bliskim Wschodzie, Afryce, Ameryce Południowej.
Objawy: wymioty, obfita biegunka, osłabienie organizmu, wzmożone pragnienie, bóle mięśni, bezmocz. Nie leczona prowadzi do śmierci.

Tężec – do zakażenia dochodzi przez dostanie się gleby lub kurzu do rany.
Objawy: skurcze mięśni, które pojawią się po 7-10 dniach od zakażenia.
Po 28 roku życia zaleca się powtórzenie szczepienia.

Żółtaczka typu A – do zakażenia dochodzi poprzez spożycie zanieczyszczonej wody lub pokarmów w niej mytych. Można się nią zarazić od chorego. Choroba ta występuje na całym świecie, a szczególnie w krajach rozwijających się.

Żółtaczka typu B – do zakażenia może dojść podczas zabiegów medycznych oraz stosunków seksualnych, kiedy to dochodzi do kontaktu z zakażoną krwią lub innymi płynami ustrojowymi.

Aids oraz choroby przenoszone drogą płciową – w krajach tropikalnych występują bardzo często. Najlepiej jest unikać przygodnych stosunków seksualnych, używać prezerwatyw, używać jałowych igieł, narzędzi chirurgicznych i stomatologicznych. Unikać sytuacji, w których konieczne jest leczenie chirurgiczne, przetaczanie krwi.
Objawy: pieczenie, swędzenie, poczucie dyskomfortu w okolicy krocza, owrzodzenia i narośla na narządach płciowych.

Wirusowe gorączki krwotoczne – przenoszone są przez dzikie zwierzęta, szczególnie małpy i gryzonie. Na człowieka przenoszone są przez owady, komary, kleszcze.

Żółta febra (Żółta gorączka) – występuje w Afryce i krajach Ameryki Południowej i Środkowej. Przenoszona jest przez komary.
Objawy: pojawiają się 3-6 dni po zakażeniu, charakteryzuje je wysoka temperatura, dreszcze, bóle mięśni, bóle głowy, brak apetytu, nudności, wymioty, żółtaczka. W późniejszym stadium, który może doprowadzić do śmierci pojawiają się krwotoki z nosa, śluzówki i układu pokarmowego.
U większości osób po 2-4 dniach objawy ustępuję oznacza to, że organizm się obronił przed wirusem, niestety 15% mniej odpornych zarażonych przechodzi kolejne etapy choroby, która może skończyć się śmiercią.
Aby uchronić się przed chorobą najlepiej jest się zaszczepić minimum 10 dni przed planowanym wyjazdem.
Kraje, w których obowiązkowe jest szczepienie przeciwko żółtej febrze: Azja: Jemen. Afryka: Angola, Burundi, Czad, Kenia, Mauretania, Nigeria, Rwanda, Somali, Tanzania, Wybrzeże Kości Słoniowej, Zimbabwe. Ameryka: Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gujana, Kolumbia, Panama, Peru, Wenezuela.

Gorączka Ebola – przenoszona przez gryzonie i małpy, choroba szerzy się przez kontakt bezpośredni: krew, płyny ustrojowe i pośredni: kontakt z chorym, drogą kropelkową. Czas wylęgania się choroby trwa od 4-21 dni (zazwyczaj 7 dni).
Objawy: wysoka gorączka, ból głowy, ból mięśni, zamiany zapalne w gardle i przełyku, krwiste wymioty, krwawa biegunka, wyczerpanie, spadek masy ciała. Powikłaniem jest zapalenie wątroby, jąder, błony naczyniowej.

Choroba Denga – przenoszona przez komara, wywołana jest wirusami między innymi wirusem Ebola.
Objawy: najczęściej przebiega bezobjawowo, jeśli jednak objawy sie pojawią to po 5-8 dni od zakażenia. Objawy zaczynają się od złego samopoczucia, gorączki, bóli głowy, mięśni, stawów, wymiotami, biegunką, wysypką, które zazwyczaj po kilku dniach ustępują. W przypadku gorączki krwotocznej chory traci świadomość, spada ciśnienie, powiększeniu ulega wątroba, rozwija się wstrząs, chory jest niespokojny.
Leczenie polega na zwalczaniu gorączki i objawów krwotocznych.

Klasyfikacja wirusowych gorączek krwotocznych:
Żółta gorączka (Ameryka Płd., Afryka)
Gorączka krwotoczna Denga (tropik i subtropik)
Choroba Lasu Kyasanur (Indie)
Omska gorączka krwotoczna (Syberia)
Krymsko-kongijska gorączka krwotoczna (Afryka, kraje Środkowego Wschodu, Europa Wsch.)
Gorączka doliny Riftu (Afryka)
Gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym, nefropatia epidemiczna, hantawirusowy zespół płucny (Azja, Europa Wsch., zagrożenie ogólnoświatowe)
Gorączka Lassa (Afryka Zach.)
Argentyńska gorączka krwotoczna (Ameryka Płd.)
Boliwijska gorączka krwotoczna (Ameryka Płd.)
Wenezuelska gorączka krwotoczna (Ameryka Płd.)
Brazylijska gorączka krwotoczna (Ameryka Płd.)
Choroba Marburg (Afryka)
Gorączka Ebola (Afryka, Azja)

Podziel się ze znajomymi

Loading