Choroby przenoszone przez zwierzęta

zarazki1


Administrator

Dodano: 23:35 10 marca 2008
Aktualizowano: 12:53 22 lipca 2013
Źródło: http://www.poradnikzdrowie.pl

Choroby przenoszone przez zwierzęta:

Toksoplazmoza:
Jedną z chorób pasożytniczych przenoszonych przez zwierzęta jest toksoplazmoza.
Powstaje ona na skutek zarażenia sie pierwotniakiem Toxoplasma gondii, pośrednim żywicielem tego pasożyta są ptaki i ssaki (w tym ludzie) natomiast ostatecznym tylko koty.

Na chorobę tą mogą zapadać ludzie i zwierzęta, zazwyczaj przyczyną jest spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego cysty z bradyzoitami T. gondii. (pierwotniak ginie po 20min gotowania w 60 stopniach Celsjusza).
Inną przyczyną jest spożycie pokarmu zanieczyszczonego kałem, moczem lub śliną zwierząt chorych na toksoplazmozę (np. kał kota pozostawiony na słońcu wysycha i zmienia się w proszek który, roznoszony przez wiatr osiada na owocach, warzywach itp). Koty zarażają się gdy polują i zjadają gryzonie lub kontaktują się z innymi osobnikami. Taki sposób zarażenia powoduje toksoplazmozę nabytą.

Wyróżniamy także toksoplazmozę wrodzoną która powstaje przez przejście pasożyta na płód przez łożysko. Objawy zależą wtedy od tego jak zaawansowana była ciąża w chwili zakażenia matki.
Wrodzona postać choroby może powodować:
- małogłowie
- wodogłowie
- zapalenie siatkówki i naczyniówki
- zwapnienia śródmózgowe
- opóźnienie rozwoju umysłowego
- hipotrofie
- hepatomegalia
- splenomegalie
- małopłytkowość
- powiększenie węzłów chłonnych
- zapalenie mięśnia sercowego
- małoocze
- agenezja gałki
Dlatego bardzo ważne jest by kobiety planujące ciąże poddały się badaniom serologicznym (oznaczanie miana przeciwciał).

Ważne jest, że choroba ta jeśli zaatakuje zdrowy i odporny organizm nie daje żadnych objawów. Natomiast u osób z osłabioną odpornością (np. po przeszczepach albo mające AIDS) może stanowić zagrożenie dla życia. Na szczęście istnieją skuteczne metody leczenia np. antybiotykami.

Wścieklizna
Jest chorobą zakaźną, wirusową, śmiertelną dotyczy głównie zwierząt lecz może też występować pośród ludzi.
Nazywana jest także wodowstrętem.

Nazwy pochodzą od objawów jakie wywołuje u chorego tj. podniecenie, agresja, wściekłość i mimowolne skurcze mięśni na dźwięk lub widok wody.

Zarówno człowiek jak i zwierze może zostać zarażony poprzez ukąszenie, ugryzienie lub oślinienie przez osobnika chorego. Wirus w ślinie występuje w końcowej fazie choroby – znacznie wcześniej pojawia się agresja więc nie każde ugryzienie powoduje zakażenie. Jeśli człowiek zostanie ugryziony łapie się zwierze domowe i pozostawia na weterynaryjną obserwację trwającą 15dni (jeśli zwierze samo nie zdechnie oznacza to ze w czasie kiedy zaatakowało nie miało jeszcze w ślinie wirusa) dotyczy to psów i kotów. Zwierzęta dzikie są uśmiercane od razu a wściekliznę stwierdza się po pośmiertnym badaniu mózgu (Wirus wścieklizny atakuje komórki układu nerwowego, ze szczególnym tropizmem do komórek istoty szarej mózgu). Do dzikich zwierząt narażonych na zakażenie należ: lisy, borsuki, nietoperze, gryzonie i zajęczaki.

Objawy jakie występują u ludzi to w początkowej fazie trudne do zidentyfikowania objawy ogólne takie jak gorączka, bóle głowy – zwłaszcza potylicy, uczucie mrowienia wokół pogryzionego miejsca (objawy te pojawić sie mogą nawet 2 miesiące po ugryzieniu). Po pewnym czasie pojawia się nadmierne pobudzenie lub porażenie (tzw. cicha wścieklizna), ślinotok,mimowolne skurcze mięśni i wodowstręt. Śmierć następuje po około tygodniu od pojawienia się tych objawów.

Lek przeciw wściekliźnie nie jest znany ale zakażonym (ugryzionym) podaje się surowicę i kilka różnych szczepionek, które mają spowodować uodpornienie na te wirusy zanim przejdą one okres inkubacji (wspomniane wyżej dwa miesiące przed pojawieniem sie pierwszych objawów).
Wśród chorych, u których pojawiły się objawy szanse wyzdrowienia są bardzo małe.

Dlatego tak ważne jest szczepienie zwierzą domowych i rozprowadzanie szczepionek wśród dzikich. W Europie bardzo rzadko odnotowuje się obecnie przypadki wścieklizny natomiast w Azji (zwłaszcza Indiach), Afryce i Ameryce Południowej jest to nadal bardzo poważny problem. Rocznie na świecie na wściekliznę umiera około 55 tysięcy osób.

Borelioza:
Jest to choroba atakująca wiele narządów, dotyczy ludzi i zwierzą, rozwija się z bakterii przenoszonych przez kleszcze.
Najwięcej przypadków boreliozy odnotowuje się w USA, Europie środkowej, Rosji, Skandynawii.
W Polsce gł. terenami występowania kleszczy jest Białowieża i województwo podlaskie a także Mazury i Suwalszczyzna.

Ważne jest by unikać ukąszenia przez kleszcza poprzez noszenie ubrań zasłaniających jak najwięcej skóry i używanie preparatów odstraszających. W okresie żerowania kleszczy (między majem a listopadem) należy po każdym spacerze po lesie, łąkach, wysokich trawach sprawdzać ciało.

Po ugryzieniu kleszcza zazwyczaj pojawia się charakterystyczny rumień (ma on średnicę około 1cm) który, z czasem rozrasta się i blednie.W takim przypadku rozpoznanie jest szybkie i proste, sprawa komplikuje się jeśli kleszcz został niezauważony a rumień nie wystąpił.
Borelioza ma bardzo dużo objawów jednak nie są one charakterystyczne dlatego
często pacjenci dostają nieprawidłowe rozpoznanie np. stwierdza się u nich nerwice, stwardnienie rozsiane, chorobę Parkinsona – przez co leczenie jest nieskuteczne.

Objawy jakie mogą wystąpić to:
rumień wędrujący pojawiający się w miejscu ukąszenia, objawy grypopodobne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mięśnia sercowego, niedowład, porażenie nerwów obwodowych, zaburzenia czucia, zaburzenia pamięci i psychiczne, bóle mięśniowo-stawowe, przewlekłe zmęczenie, gorączka, poty, dreszcze, zmiana masy ciała, bezsenność, wypadnie włosów bez powodu, drętwienie kończyn, zaburzenia smaku, bóle: gardła, jąder, bioder,klatki piersiowej, żeber, głowy,zębów, tiki mięśni, nieregularna menstruacja, utrata sprawności seksualnej lub utrata libido, podrażnienie żołądka, refluks, biegunki i zaparcia, kaszel, zadyszka, skoki pulsu i ciśnienie krwi, paraliż twarzy, zaburzenia słuch, zawroty głowy, utrata równowagi, niska tolerancja alkoholu, luki w pamięci, otępienie, dezorientacja, depresja, zmiany nastroju, nadwrażliwość skóry, napady padaczki, zapalenie wątroby, drżenie rąk.

Boreliozę leczy się antybiotykami. Kuracja może trwać od kilku tygodni do nawet kilku lat (częste nawroty choroby).

Podziel się ze znajomymi