Podstawowe metody antykoncepcji

uGS0juPx6vA38G3asMx949Ia0o0hP6.jpg


Administrator

Dodano: 07:54 22 marca 2011
Aktualizowano: 08:38 5 maja 2011
Źródło: Autor: Sylwia Oczoś-Zajdel

Standardowe metody antykoncepcji, kilka wstępnych informacji. Obecnie w Polsce stosowane są wszystkie nowoczesne metody antykoncepcji. Najlepiej o rodzaju metody niech zdecyduje lekarz ginekolog, który weźmie pod uwagę stan zdrowia pacjentki, rodzaj przyjmowanych przez nią leków np. leków na choroby przewlekłe, rodzaj aktywności fizycznej kobiety i jej aktywność seksualną.

Światowa Organizacja Zdrowia promuje, współpracę partnerów przy doborze metody antykoncepcyjnej, która powinna uwzględniać skuteczność metody, jej wpływ na zdrowie reprodukcyjne i seksualne.

Różne rodzaje antykoncepcji niosą ze sobą nie tylko możliwość niepożądanej ciąży, ale mają też rozmaite wady, gdyż wpływają na zdrowie kobiety poprzez zakłócenia w jej zdolnościach reprodukcyjnych, możliwość rozregulowania gospodarki hormonalnej organizmu a także ryzyko wystąpienia lub nasilenia się niektórych schorzeń oraz jest nie mniej istotne, może zmniejszyć jej doznania seksualne. Dostosowując więc sposób antykoncepcji, bierzmy pod uwagę stan zdrowia, relacje partnerskie i aktywność seksualną.

Skuteczność metod dostępnych na świecie niestety nie jest stuprocentowa. Każdy rodzaj antykoncepcji wiąże się z ryzykiem zajścia w ciążę przez kobietę.

Wśród metod opartych na kryteriach biologicznych, wyróżniamy metody:
Termiczną – polega na mierzeniu temperatury, przez cały okres cyklu w celu zapoznania się z czynnością jajników w jego trakcie. Pomiary temperatury z całego miesiąca nanosimy w postaci punktów do układu współrzędnych, gdzie oś pionowa Y pokazuje wzrost temperatury, zazwyczaj w przedziale od 36,2 st.C do 37,2st. C a oś pozioma X przedstawia dni miesiąca, od pierwszego , poprzez wszystkie po kolei do dnia końca cyklu (w przypadku cyklu 30-dniowego jest to dzień30-sty) Jeśli kobieta będzie się trzymać poniższych wskazań, skuteczność tej metody może być bardzo wysoka.

Przede wszystkim należy:
- używać zawsze tego samego termometru,
- powinien on byś zawsze wstrząśnięty,
- mierzymy rano, przed wstaniem z łóżka
- i zawsze o tej samej porze, przez trzy minuty, w tym samym miejscu ciała (a może to być pochwa, jama ustna pod językiem lub odbytnica),
- ponadto zaraz po zmierzeniu temperatury, zapisujemy wynik w odpowiednim miejscu
- pomiary prowadzimy najlepiej przez sześć kolejnych cykli,
- istotny jest też fakt, że w okresie po urodzeniu dziecka, metoda ta jest nieskuteczna w wyniku nieregularnej pracy jajników.

Na wynik temperatury niestety mogą mieć jeszcze poza czynnością jajników, różne uwarunkowania np. stres, infekcja, leki i inne.

Dzięki wykonaniu wykresu, możemy ustalić jak zmienia się temperatura ciała w przeciągu całego cyklu. Ustalamy, który z nich był najkrótszy i w nim najkrótszy przedział czasowy najniższej temperatury.

Następnie od najkrótszego cyklu odejmujemy 19 dni, a od najkrótszego przedziału czasowego 6 dni np. jeśli najkrótszy cykl trwał 24 dni to
24–19 = 5
i jeśli okres trwania najniższej temperatury wynosi 11 dni to
11–6 = 5 więc okres niepłodności w tym przypadku trwa przez pierwsze 5 dni od pierwszego dnia krwawienia miesiączkowego.

Metoda ta jest całkowicie bezpieczna dla kobiety a jej skuteczność osiąga statystycznie od 0,8 do 3,0 przypadków nieplanowanych ciąż na 100 kobiet stosujących tą metodę w okresie jednego roku.

Podziel się ze znajomymi