Zaburzenia mowy

Z53Xugjza4P0Zt9PM3Kx5XNC8E94fx.jpg
Dodano: 08:46 15 października 2008
Aktualizowano: 13:25 7 marca 2012
Źródło:

Zaburzenia mowy u dzieci stanowią duży problem dla rodziców martwiących się o prawidłowy rozwój własnych pociech. Artykuł opisuje przyczyny i sposoby zapobiegania zaburzeniom mowy.

Jąkania lub zacinania się są naturalnym zjawiskiem w okresie nabywania zdolności artykulacji mowy. Natomiast jąkanie, które utrzymuje się po szóstym roku życia, staje się problemem, który może przetrwać do wieku dorosłego. Źródłami wad wymowy mogą być między innymi: defekty lub choroby narządu mowy, głuchota oraz zaburzenia natury psychicznej. Przyczyna wad wymowy może być również to, że rodzice w rozmowie z dziećmi posługują się tzw. dziecinną mową.

Jedną z wad wymowy jest jąkanie się. W tym przypadku dziecko opuszcza pojedyncze głoski lub zgłoski albo zastępuje je innymi. Posiada prawidłowy zasób słownictwa i tworzy zdania, które są poprawne gramatycznie. Jąkanie może się utrzymywać do piątego roku życia. Przyczynami jąkania się jest: opóźnienie w rozwoju mowy u dziecka, wady słuchu, uszkodzenie mózgu, porażenia lub skaleczenia warg oraz wady zgryzu. Leczenie tej wady nie powinno sprawiać większych trudności u dzieci prawidłowo rozwiniętych umysłowo i nie wykazujących wad słuchu.

Kolejną wadą wymowy jest zacinanie się, które polega na zaburzeniach płynności wymowy. Dziecko przy próbach tworzenia zdania zatrzymuje się nagle powtarzając- zazwyczaj na początki zdania- pojedyncze słowa lub zgłoski. Skłonność do zacinania się jest uwarunkowana genetycznie. Czynnikami, które zwiększają ryzyko jej wystąpienia u dziecka jest niepewność, nieśmiałość, opóźnienie w rozwoju mowy oraz występowanie wady u rodziców. Terapia w większości przypadków polega na ćwiczeniach logopedycznych.

Seplenienie polega na nie wymawianiu głoski „s”. Wymawianie głosek „s”, „sz”, „ch”, „r” oraz „cz” sprawia dzieciom największe trudności. Dziecko jest w stanie poprawnie wymawiać słowa zawierające te głoski wtedy, gdy posiada prawidłowo ukształtowany zgryz. Przyczynami seplenienia są zaburzenia motoryki jamy ustnej, wady słuchu, zbyt krótkie podniebienie miękkie a także zaburzenia natury psychicznej. Wady zgryzu u dzieci powinny być wcześnie korygowane.

Mówienie przez nos jest wadą polegającą na angażowaniu nosa przy wymawianiu dźwięków. U dorosłych nosowanie wynika głównie z przyzwyczajenia. Do przyczyn nosowania należą: nieprawidłowości w budowie podniebienia, porażenia podniebienia miękkiego, powiększone migdałki podniebienne lub gardłowe. Skutkiem mówienia przez nos mogą być również operacje narządów obszaru gardła. Przykładem może tu być operacja migdałków. W większości przypadków wady podniebienia leczy się w drodze zabiegów operacyjnych. Nieraz zadowalające i pożądane rezultaty dają zajęcia z logopedą.

Niewyraźne mówienie jest wadą uwarunkowaną genetycznie. Osoby niewyraźnie mówiące myślą szybciej, niż są w stanie to wyrazić za pomocą słów. Ta wada wymowy charakteryzuje się chaotycznym, szybkim i niewyraźnym sposobem mówienia. Osoba mówiąca połyka całe słowa lub pojedyncze głoski. U dzieci w wieku od 3 do 5 lat ta wada jest jak najbardziej naturalnym zjawiskiem.

W zaburzeniach mowy ważne jest zachowanie rodziców względem dzieci. Rodzice powinni słuchać, co dziecko ma do powiedzenia. Nie należy mu przerywać, gdy zaczyna się jąkać lub kończyć za nie zdania, nawet w przypadku, gdy dokładnie wiadomo co dziecko chce powiedzieć. Nie wolno także śmiać się z błędów dziecka. Należy powtórzyć poprawnie błędnie wypowiedziane słowo. Nie wolno również używać w rozmowie z dzieckiem tzw. dziecinnej mowy

Podziel się ze znajomymi