Wymioty i biegunka u dzieci

JJzrwDBYvi8DK9161rvEyMg9V8Rf21.jpg


Administrator

Dodano: 08:17 10 marca 2011
Aktualizowano: 10:45 9 maja 2011
Źródło: Autor: Sylwia Oczoś-Zajdel

Wymioty i biegunka u dzieci to niepokojący objaw. Czym jest spowodowany i kiedy powinniśmy zacząć się martwić?

Wymioty u niemowląt.

Tak małe dzieci często ulewają pokarm i różnica między wymiotami a ulewaniem pokarmu jest dla rodzica trudna do wychwycenia. Wymioty jednak pojawiają się gwałtownie i mają dużą siłę wyrzucania treści żołądka, natomiast za normalne uważa się gdy mleko tylko sączy się z ust dziecka.

Jest wiele możliwych do zdiagnozowania schorzeń układu pokarmowego u niemowląt, w przypadku gdy mamy do czynienia z wymiotami. Najpowszechniejsze są zapalenie żołądka lub jelit i jeśli towarzyszy temu biegunka może oznaczać wrażliwość maleństwa na niektóre pokarmy lub jego zmianę. W tym przypadku musimy zwrócić uwagę czy małemu nie podajemy zbyt dużo soków owocowych i słodzonych napojów lub surowych owoców co również może wywołać niestrawność. Czasami dzieci między szóstym miesiącem a drugim rokiem życia, miewa często biegunki, będąc poza tym w znakomitym zdrowiu i pediatrzy zwykli przyjmować to za ”zespół groszku i marchewki”. Lekarz może wtedy jednak zlecić analizę kału w celu wykluczenia infekcji lub choroby trzewnej.

Najpoważniejszym schorzeniem który początkowo objawia się wymiotami, może być groźne zwężenie odźwiernika, polegająca na zgrubieniu dobrze umięśnionej górnej części żołądka, który stanowi jego zawór łączący żołądek z dwunastnicą. Schorzenie to uniemożliwia swobodny przepływ pokarmu do dalszej części przewodu pokarmowego i w trakcie pracy mięśni żołądka część jego treści zostaje cofnięta do przełyku i stąd przez usta na zewnątrz. Wymioty takie mają wtedy charakter „chlustający” a wypływające mleko jest zwarzone.

Zwężenie odźwiernika jest chorobą dziedziczną i jest częściej spotykane wśród małych chłopców niż u dziewczynek. Wymioty chlustające jednak nie muszą oznaczać takich problemów zdrowotnych, inne przypadłości mogą się też w ten sposób objawiać, jednak jeśli mają one duże nasilenie i częstotliwość, należy zasięgnąć porady lekarza. Najczęściej choroba ta wykrywana jest między drugim a szóstym tygodniem życia dziecka. Z powodu nie przesuwania się treści pokarmowej, do części gdzie składniki odżywcze są wchłaniane do krwi, niemowlęta te są często głodne i nie przybierają na wadze. Leczenie tej niedrożności polega niestety na zabiegu chirurgicznym zwanym operacją Ramstedta, która jednak jest obecnie zabiegiem rutynowym i całkowicie bezpiecznym.

Czasem niemowlęta wymiotują w wyniku spożywania mieszanki, której dobrze nie przyswajają, warto wtedy ją zmienić na taką, która mu nie zaszkodzi. Jeśli nawracające wymioty pojawią się w pierwszych dniach życia, dziecko powinien zbadać lekarz gdyż może to być powodem niedrożności jelit lub infekcji.

Dzieci starsze mogą wymiotować z różnych powodów, których przyczyną jest zakażenie np. żołądka, jelit a także gardła, w rejonie klatki piersiowej, ucha, dróg moczowych i w przypadku zapalenia opon mózgowych. W przypadku infekcji dziecko ma zazwyczaj podwyższoną temperaturę i inne objawy wskazujące na konkretną dolegliwość.

Wymioty są też zwiastunem innych chorób, rozpoczyna się od nich często zapalenie migdałków, ucha, gardła i inne. Połączenie bólu brzucha z wymiotami zawsze wymaga konsultacji lekarskiej. Najczęściej wtedy mamy do czynienia z zapaleniem żołądka lub jelit z towarzyszącym temu kolkowym napadowym bólem brzucha. Częstym powodem wymiotów jest choroba lokomocyjna. Można jej zapobiec jeśli odciągniemy uwagę dziecka na czas podróży od mijanych widoków, zrezygnujemy z podania dziecku przed wyjazdem obfitego posiłku, natomiast możemy mu w trakcie jazdy podać niewielkie suche przekąski typu herbatniki, słodycze do ssania. Można tez po konsultacji z lekarzem podać podopiecznemu leki zapobiegające chorobie lokomocyjnej.

Typowe wymioty z powodu niestrawności trwają maksymalnie do ośmiu godzin, więc jeśli niemowlę wymiotuje dłużej należy zwrócić się do lekarza zwłaszcza gdy przy tym ma biegunkę. Dzieci w takich wypadkach łatwo się odwadniają i jest apatyczne, zmęczone, siusia mniej niż zwykle a skóra traci elastyczność. Możemy to sprawdzić ściskając palcem wskazującym i kciukiem fałd skóry na brzuchu lub części zewnętrznej dłoni i jeśli powrót skóry do poprzedniej postaci jest wolny oznacza to że jest zbyt sucha i niezbędna jest wizyta u lekarza. Język i wargi dziecka też są przesuszone a u niemowląt ciemiączko się może zapadać.

Wymioty połączone z bólem głowy przy wysokiej temperaturze mogą być objawem zapalenia opon mózgowych, w takim wypadku konsultacja z lekarzem powinna być niezwłoczna choć może to być na szczęście tylko zapalenie gardła. Gdy w wymiocinach pojawia się krew, może to oznaczać uszkodzenie błony śluzowej górnej części układu pokarmowego w wyniku powtarzających się często odruchów wymiotnych i nie jest w tym wypadku zbyt groźnym zjawiskiem lecz może budzić niepokój. Krew może pochodzić też z towarzyszącego tym objawom, krwawienia z nosa.

W trakcie wymiotów podawajmy choremu niewielkie ilości napojów najlepiej niegazowanych. Uzupełniajmy tez powstające niedobory preparatami na wymioty i biegunkę, które rozpuszcza się wodzie i zazwyczaj dostępne są jako proszek w saszetkach. Napoje podawajmy dopiero chwile po torsjach. Lepiej w tych przypadkach nie stosować leków powstrzymujących wymioty, gdyż niejednokrotnie mogą one zaszkodzić a nie pomóc

Musimy zwracać szczególną uwagę na zachowanie higieny u dziecka podczas panującej epidemii zapalenia żołądka lub jelit. Polegające przede wszystkim na regularnym myciu rąk oraz unikaniu miejsc i pokarmów, które mogą dziecko narazić na zachorowanie.

Szybka interwencja u lekarza wymagana jest w przypadkach:

- gdy występują wymioty z oznakami odwodnienia,
- częste wymioty chlustające,
- wymioty połączone z bólem głowy i sztywnością karku,
- wymioty z towarzyszącymi silnymi bólami brzucha,
- gdy pojawi się krew w wymiocinach,
- gdy wymioty maja miejsce po urazie głowy
- w przypadku obrzmień i twardości brzuszka oraz bolesność pod wpływem ucisku,
- u niemowlęcia wymioty trwają ponad sześć godzin a u starszego dziecka ponad dwanaście godzin
- jeśli dziecko przy tym sprawia wrażenie chorego,
- dziecko wymiotuje na czczo.

W przypadku zapalenia żołądka lub jelit wyściółka przewodu trawiennego jest podrażniona i jego praca jest zaburzona. Schorzenie to wywołują najczęściej wirusy a szczególnie rota wirusy, rzadziej bakterie i inne drobnoustroje.

Biegunka może wystąpić w wyniku spożycia toksycznych substancji, które mogą pochodzić np. z grzybów.

Stan zapalny wywołują też obecne naturalnie w przewodzie pokarmowym bakterie, po długiej antybiotykoterapii w wyniku, której przewód pokarmowy jest mocno wyjałowiony. Namnażają się wtedy w szczególności pewne szczepy bakterii a równowaga pomiędzy koloniami zostaje zakłócona, w wyniku czego stają się one mocno zjadliwe i zaburzają pracę układu pokarmowego.

Dziecko z zapaleniem żołądka czy jelit ma podniesioną temperaturę, sprawia wrażenie chorego, w stolcu natomiast pojawia się śluz i krew. Zlecana jest wtedy analiza kału mająca na celu ustalenie czynnika wywołującego zapalenie tj. wykrycie bakterii lub wirusów. Zapalenie żołądka i jelit może być u starszych dzieci bardzo uciążliwe a u niemowląt śmiertelne.

Inną częstą przyczyną biegunek jest nietolerancja glutenu czyli celiakia. Gluten zawarty jest w produktach pochodzenia roślinnego przede wszystkim w zbożach typu : pszenica i żyto.

Zwłóknienie torbielowate czyli mukowiscydoza też bywa przyczyną biegunek i wymaga konsultacji z lekarzem

Kiedy niezwłocznie do lekarza? Na pewno jeśli dziecko w wyniku uporczywej biegunki ma bardzo suche wargi, nie oddaje moczu przez sześć godzin, jest apatyczne, ospałe, blade i ma zapadnięte oczy. Świadczy to jak w przypadku wymiotów o odwodnieniu, któremu starajmy się zapobiec. Podawajmy przy biegunce dużo płynów w tym preparaty dostarczające wypłukane przez biegunkę sole mineralne i mikroelementy. Należy podawać dziennie 150 do 200 ml na każdy kilogram wagi ciała. Gorączkujące dziecko potrzebuje jeszcze więcej płynów, gdyż traci wodę z potem. Jeśli chodzi o dietę i głodówkę zdania pediatrów są podzielone. Są tacy, którzy uważają, że jeśli dziecko chce jeść to znaczy, że jego organizm tego potrzebuje i należy mu podać pokarm lekkostrawny i w ilości mieszczącej się w granicach zdrowego rozsądku. Na pewno tez nie należy przerywać karmienia piersią.

wymioty
biegunka

Podziel się ze znajomymi

Loading