Ćwiczenia jogi dla dzieci w młodszym wieku

QRUhpHu7sW7z19nFjeq4Xi9T6Ow585.jpg


Administrator

Dodano: 13:43 9 maja 2012
Aktualizowano: 13:49 9 maja 2012
Źródło: Autor: Paweł Mazur

Jak zostało wspomniane w poprzednim artykule będącym wstępem do jogi dla dzieci, ćwiczenia te uwzględniają wiek dziecka, i tak dla czterolatków przewidziane są inne ćwiczenia niż dla dzieci w wieku 7 lat. Należy pamiętać jednak, by u dzieci starszych również zaczynać od podstaw, a nie od razu od bardziej zaawansowanych asan.

W poprzednim artykule została opisana prosta rozgrzewka. Można ją wykonywać z dzieckiem w każdym wieku, u dzieci starszych i zapoznanych już z jogą – urozmaicać. Przejdźmy więc do konkretnych ćwiczeń.

Pierwszy poziom przeznaczony jest dla dzieci w wieku 3-5 lat i osób zaczynających dopiero przygodę z jogą. Największy nacisk położony jest tu na koncentrację, poznawanie swojego ciała i jego świadomość oraz pewność siebie. Poziom ten korzysta także z naturalnej gibkości i swobody ruchu dzieci, a także ich ogromną wyobraźnię. Dzieci we wszystkim widzą zabawę, dlatego i joga będzie sprawiała im dużo radości, dzięki przeniesieniu się w świat baśni i bajek i udawaniu swoich ulubionych bajkowych postaci.

W ćwiczeniu pierwszym, przynajmniej w początkowym etapie wprowadzenia, rodzic będzie dla dziecka wsparciem i pomocą. Na początek dziecko będzie szczytem góry. Stojąc mocno na nogach, opiera się dłońmi o podłogę (pies z głową w dół), szczytem góry będzie pupa dziecka sięgająca wysoko do chmur. Rodzic pilnuje tu, by dziecko miało proste w kolanach nogi, by starało się położyć całe stopy na podłodze i by plecy były proste, może także przytrzymać za biodra, by ułatwić utrzymanie pozycji. W tej pozycji dziecko powinno wykonać 5 długich i głębokich wdechów. Wstajemy i zatrzymujemy się w bezruchu, stojąc mocno i stabilnie patrzymy w dal.

Drugą asaną niech będzie drzewo. Jeśli jednocześnie ćwiczymy z kilkorgiem dzieci, możemy połączyć je w pary, ale drzewo dziecko może też zrobić samo. Dociągamy stopę na wysokość kolana (może być wyżej – na udzie), opieramy ją po wewnętrznej stronie nogi opornej, a ręce łączymy wysoko nad głową. Jeśli ćwiczymy w parze jedno dziecko stoi na prawej, drugie na lewej nodze.

Teraz bądźmy słonikami. Siedząc w siadzie skrzyżnym łapiemy się jedną ręką za nos, drugą przekładamy przez okrąg stworzony przez rękę, machamy trąbą w górę i w dół.

Niech słoń zamieni się w motyla. Siadamy prosto i łączymy przed sobą stopy. Przyciągamy je blisko do ciała i machamy nimi jak motyl skrzydłami.

Ten z kolei zamienia się w węża. Kładziemy się na brzuchu, ręce sięgają daleko za plecy, podnosimy głowę i patrzymy w niebo.

Następnie zamieniamy się w lwa. Siadamy na piętach (siad japoński) i rozszerzamy kolana, między nogami kładziemy dłonie (palce skierowane do ciała), otwieramy szeroko oczy i wystawiamy język, głośno ryczymy. Można robić dziwne miny, które będą przy okazji gimnastyką buzi i języka.

Na koniec staniemy się potężnym niedźwiedziem. Opierając się całym ciężarem na całkiem prostych rękach i nogach, ciężkim krokiem misia przechodzimy się po pokoju, dasz radę i w tył? Spróbuj.

Te podstawowe asany dzięki wyobraźni rodzica ćwiczącego z dzieckiem mogą służyć odegraniu świetnych historii dając zarówno dziecku, jak i rodzicowi prócz sprawności fizycznej ogrom radości i zabawy.

Podziel się ze znajomymi