Właściwości miedzi

Y9zm9Cmv1GsJE5wZ3725V9Ym3MqCwT.jpg
Dodano: 08:23 4 listopada 2008
Aktualizowano: 14:33 31 stycznia 2012
Źródło: Przegląd Reader's Digest, Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół. Warszawa 2000

Miedź zapobiega chorobom układu sercowo-naczyniowego, utrzymuje zdrową skórę i barwę włosów oraz wspomaga płodność. Wchodzi w skład co najmniej 15 białek ludzkiego organizmu. Żywieniowcy uważają, że wiele osób cierpi na niewielki niedobór miedzi. Artykuł opisuje właściwości miedzi i jej rolę w organizmie człowieka.

Co to jest miedź?

Miedź, rdzawobrazowy, miękki metal używany do produkcji metalowych naczyń, rur i armatur, występuje również jako pierwiastek śladowy w ludzkim organizmie. Dostępny jest też w preparatach w postaci asparaginianu, cytrynianu lub pikolinianu miedzi. Miedź występuje w wielu produktach spożywczych, ale typowy polski jadłospis zawiera jej bardzo niewiele, ponieważ rzadko wchodzą w jego skład takie bogate w ten mikroelement produkty, jak skorupiaki, wątroba, pełne ziarna, fasola, orzechy i pestki.

Właściwości miedzi:

• Wzmacnia naczynia krwionośne, kości, ścięgna i nerwy.
• Pomaga zachować płodność.
• Wpływa korzystnie na włosy i pigmentację skóry.
• Zwiększa krzepliwość krwi.

Miedź dostępna jako:

• Kapsułki
• Tabletki

Działanie miedzi:

Miedź odgrywa ważną rolę w tworzeniu kolagenu, ważnego białka wchodzącego w skład kości, skóry i tkanki łącznej. Ma też ogromne znaczenie w rozwoju krwinek czerwonych i pomaga organizmowi korzystać z zapasów żelaza. Miedź pomaga również utrzymywać odporność i płodność. Bierze też udział w tworzeniu melaniny – naturalnego, ciemnego pigmentu znajdującego się we włosach, skórze i tęczówce, w związku z czym zapewnia ich stałe zabarwienie.

DZIAŁANIE ZAPOBIEGAWCZE:

Są dowody na to, że miedź może zapobiegać nadciśnieniu tętniczemu i arytmiom serca. Niektórzy badacze uważają, że chroni ona tkanki przed uszkodzeniem wywoływanym przez wolne rodniki, zapobiegając w ten sposób chorobom nowotworowym, chorobom serca i innym dolegliwościom. Dostarczając organizmowi odpowiednich ilości miedzi, pomagamy mu utrzymać niskie stężenie cholesterolu.

DODATKOWE KORZYŚCI:

Miedź odgrywa ważną rolę w wytwarzaniu wielu enzymów, szczególnie podtlenku dyzmutazy, który jest jednym z najsilniejszych przeciwutleniaczy występujących w organizmie. Może też hamować zanik tkanki kostnej prowadzący do osteoporozy.

Zapotrzebowanie organizmu:

Nie istnieje norma określająca dzienne zapotrzebowanie organizmu na miedź, ale uważa się, że organizm osoby dorosłej potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania od 1,5 do 3 mg miedzi dziennie.

NIEDOBÓR:

Prawdziwy niedobór miedzi występuje bardzo rzadko. Zdarza się on tylko u osób cierpiących na chorobę Crohna i celiakię lub wrodzone upośledzenie wchłaniania miedzi, np. albinizm. Objawy tego niedoboru to; zmęczenie, zaburzenia rytmu serca, włosy tracące barwę i rozdwajające się na końcach, wysokie ciśnienie krwi, anemia, deformacja kości oraz bezpłodność.

Nawet niewielkie niedobory miedzi mogą wywoływać niepożądane skutki uboczne. Podczas wstępnego badania, któremu poddano 24 mężczyzn, ustalono, że dieta zawierająca zbyt mało miedzi spowodowała znaczne zwiększenie stężenia „złego” i zmniejszenie stężenia „dobrego” cholesterolu. Zmiany te zwiększyły ryzyko chorób serca.

NADMIAR:

Już 10 mg miedzi podanej jednorazowo może wywołać mdłości, bóle mięśni i żołądka. Nie odnotowano przypadków silnego zatrucia miedzią, które byłoby wynikiem przedawkowania preparatów zawierających ten mikroelement. Zdarza się natomiast, że osoby pracujące przy pestycydach zawierających miedź ulegają zatruciu, które powoduje uszkodzenie wątroby, śpiączkę, a nawet śmierć.

Stosowanie:

DAWKOWANIE:

Nie trzeba zażywać wielkich dawek miedzi, ale powinno się dostarczać organizmowi, w postaci produktów żywnościowych i preparatów, ilości bliskie górnej zalecanej dawce dziennej, czyli 3 mg. Jeśli przyjmuje się preparaty zawierające cynk dłużej niż miesiąc, powinno się także zażywać 2 mg miedzi dziennie. Osoby stosujące regularnie środki neutralizujące kwasy żołądkowe też potrzebują dodatkowych dawek miedzi.

SPOSÓB UŻYCIA:

Powinno się zażywać miedź o stałych porach dnia i podczas jedzenia, by uniknąć podrażnienia żołądka.

Inne źródła:

Skorupiaki (ostrygi, homary, kraby) oraz podroby są doskonałym źródłem miedzi. Osoby ze zbyt dużym stężeniem cholesterolu powinny sięgnąć po inne, roślinne źródła tego mikroelementu, np. warzywa strączkowe, produkty pełnoziarniste żytnie i pszenne (pieczywo, płatki śniadaniowe, makarony), orzechy i pestki, groch, karczochy, rzodkiew, czosnek, grzyby, ziemniaki, pomidory, banany, suszone śliwki, produkty sojowe oraz awokado, zwane przez niektórych smaczliwką wdzięczną.
Czy wiesz, że…

Apteki i sklepy ze zdrową żywnością nie oferują preparatów zawierających samą miedź. Najczęściej dostępne jest połączenie miedzi i cynku. Należy koniecznie przyjmować miedź, jeżeli zażywa się cynk dłużej niż przez miesiąc, ponieważ cynk osłabia zdolność organizmu do wchłaniania miedzi. Nie należy zwracać uwagi na napisy na opakowaniach informujące, że miedź występuje w nich w postaci najlepszej dla organizmu. Nie istnieją dowody na to, by którykolwiek z typowych związków miedzi (asparaginian, cytrynian lub pikolinian) był lepiej przyswajany niż pozostałe lub też lepiej tolerowany przez organizm.
Miedź może odgrywać ważną rolę w zapobieganiu osteoporozie. W badaniach wzięły udział zdrowe kobiety w wieku 45-56 lat. U tych, które przyjmowały dziennie 3 mg miedzi, nie zanotowano żadnych ubytków tkanki kostnej, natomiast u przyjmujących placebo wystąpiły znaczne ubytki. Jedno średniej wielkości awokado dostarcza około 1/6 dziennej dawki miedzi
potrzebnej organizmowi. Wiele kobiet marzy o preparacie, który będzie zapobiegać siwieniu, jednym z jego składników mogłaby być miedź.

Podziel się ze znajomymi

Loading