Olej z wiesiołka i ostropest plamisty

97qvDDf1Z4I4ff5LRwQ61ENa59E861.jpg
Dodano: 08:47 13 listopada 2008
Aktualizowano: 14:27 24 stycznia 2012
Źródło: Przegląd Reader's Digest, Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół. Warszawa 2000

Wiesiołek to pospolita roślina z której wytwarzany jest olej. Pierwsza część artykułu opisuje właściwości oleju z wiesiołka, jego działania i pożądane skutki. Druga część poświęcona jest ostropestowi plamistemu i jego właściwościom.

Pierwsi osadnicy europejscy dowiedzieli się o uzdrawiającej mocy wiesiołka dwuletniego od Indian. Współczesne badania koncentrują się na leczniczych właściwościach oleju uzyskiwanego z jego nasion.

Co to jest olej z wiesiołka dwuletniego?

Wiesiołek dwuletni jest rośliną pochodzącą z Ameryki Północnej. Został sprowadzony ponad 300 lat temu do europejskich ogrodów jako roślina ozdobna, szybko zdziczał i dziś jest u nas bardzo pospolity. Jego blado-żółte kwiaty otwierają się o zmierzchu. Roślina, a zwłaszcza jej korzeń, jest od dawna wykorzystywana w celach leczniczych – na stłuczenia, hemoroidy, zapalenia gardła i bóle żołądka. Dopiero od niedawna wykorzystuje się również olej z jego nasion, zawierający kwas gamma-linolenowy. Jest to niezbędny kwas tłuszczowy, który organizm przetwarza na prostaglandyny, związki podobne do hormonów, regulujące wiele funkcji organizmu. Organizm potrafi sam wytworzyć kwas gamma-linolenowy z innych tłuszczów. Nie występuje on jednak w wystarczających ilościach w żadnym produkcie spożywczym. Olej z nasion wiesiołka dwuletniego zawiera go bardzo dużo – od 7 do 10% ogólnej ilości kwasów tłuszczowych. Istnieją również inne źródła tego kwasu. Olej z nasion ogórecznika zawiera go jeszcze więcej – od 20 do 26%, natomiast olej z nasion porzeczki czarnej od 14 do 19%. W olejach tych występuje jednak wiele innych kwasów tłuszczowych które mogą przeszkadzać w przyswajaniu kwasu gamma-linolenowego przez organizm. W większości badań nad tym kwasem stosuje się olej z wiesiołka dwuletniego. Jednak olej z ogórecznika może być przydatny, ponieważ jest tańszy od oleju z wiesiołka dwuletniego, a do uzyskania działania leczniczego wystarcza mniejsza dawka.

Właściwości oleju z wiesiołka dwuletniego:

• Łagodzi objawy reumatoidalnego zapalenia stawów.
• Zmniejsza objawy uszkodzenia nerwów w przebiegu cukrzycy.
• Łagodzi objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego i skurczów miesiączkowych.
• Zmniejsza stany zapalne towarzyszące trądzikowi młodzieńczemu i różowatemu oraz naciągnięciem mięśni.

Olej z wiesiołka dwuletniego dostępny jako:

• Kapsułki
• Olej
• Żel

Uwaga:

Osoby cierpiące na padaczkę powinny przed zastosowaniem oleju z wiesiołka dwuletniego porozumieć się z lekarzem. Niektóre badania wskazują, że może on wywołać napad tej choroby.

Działanie oleju z wiesiołka dwuletniego:

Organizm wytwarza kilka typów prostaglandyn. Niektóre z nich wywołują stany zapalne, inne je łagodzą. Kwas gamma-linolenowy, zawarty woleju z wiesiołka dwuletniego, jest przetwarzany na prostaglandyny o charakterze przeciwzapalnym. Taki jest główny mechanizm jego leczniczego działania. Oprócz tego jest on ważnym składnikiem błony komórkowej.

DZIAŁANIE ZAPOBIEGAWCZE:

Prawdopodobnie kwas gamma-linolenowy zawarty w oleju z wiesiołka dwuletniego hamuje rozwój neuropatii cukrzycowej, uszkodzenia nerwów będącego częstym powikłaniem cukrzycy. Podawanie przez rok oleju z wiesiołka dwuletniego pacjentom cierpiącym na łagodną postać neuropatii cukrzycowej zmniejszyło uczucie drętwienia i mrowienia, brak czucia i inne objawy tej choroby w większym stopniu niż podawanie placebo. Może to oznaczać, że olej z wiesiołka dwuletniego nie tylko powstrzymuje, lecz również leczy neuropatię cukrzycową.

DODATKOWE KORZYŚCI:

Jednym z głównych zastosowań oleju z wiesiołka dwuletniego jest leczenie wyprysku – choroby alergicznej skóry. Kiedy osoby cierpiące na wyprysk przyjmowały przez 3 lub 4 miesiące olej z wiesiołka, swędzenie zmniejszyło się na tyle, że nie trzeba już było stosować leków steroidowych, wywołujących przykre objawy uboczne.

Niektóre badania wykazały, że olejek z wiesiołka dwuletniego może skutecznie łagodzić zaburzenia miesiączkowe, np. zespół napięcia przedmiesiączkowego, bóle miesiączkowe i dolegliwości związane z endometriozą. Olej ten blokuje prostaglandyny wywołujące stany zapalne, które są przyczyną skurczów miesiączkowych. Zmniejsza również wrażliwość piersi, odczuwaną przez niektóre kobiety tuż przed rozpoczęciem się miesiączki.

Reumatoidalne zapalenie stawów objawia się bólem stawów i obrzmieniem. Badania wykazują, że objawy te łagodzi stosowanie oleju z wiesiołka dwuletniego lub innego źródła kwasu gamma-linolenowego. Działa on również skutecznie na choroby zapalne, np. trądzik młodzieńczy i różowaty oraz naciągnięcia mięśni.

Stosowanie:

DAWKOWANIE:

Zalecana dawka lecznicza oleju z wiesiołka dwuletniego to 1 g 3 razy dziennie (czyli 240 mg kwasu gamma-linolenowego dziennie). Aby dostarczyć organizmowi tę samą ilość kwasu gamma-linolenowego, należy zażyć dziennie 1 g oleju z ogórecznika lub 1,5 g oleju z nasion porzeczki czarnej. Olej z wiesiołka lub z ogórecznika można też stosować zewnętrznie na palce, aby złagodzić objawy choroby Raynauda.

SPOSÓB UŻYCIA:

Olej z wiesiołka lub inne źródło kwasu gamma-linolenowego przyjmuje się podczas jedzenia, bo wtedy jest lepiej wchłaniany.

Skutki uboczne:
U około 2% pacjentów stosujących olej z wiesiołka występują wzdęcia lub rozstrój żołądka. Przyjmowanie go podczas posiłków łagodzi te objawy.

Czy wiesz, że…

Kwasy tłuszczowe zawarte w oleju z wiesiołka dwuletniego łatwo się rozkładają. Wielu specjalistów radzi kupować preparaty wzbogacone niewielką dawką witaminy E, która zwalnia ten proces. Można kupić olej z wiesiołka dwuletniego w płynie, ale wygodniej stosować go w postaci kapsułek.

Ostropest plamisty

Ostropest plamisty był stosowany jako preparat leczniczy już w starożytnej Grecji i Rzymie. Dotychczas na świecie przeprowadzono ponad 300 badań naukowych potwierdzających skuteczność tego zioła, szczególnie w leczeniu schorzeń wątroby.

Co to jest ostropest plamisty?

Ostropest plamisty znany jest głównie pod swoją łacińską nazwą Siiybum marianum, od której pochodzi nazwa jego głównej substancji czynnej, sylimaryny. Roślina ta należy do rodziny złożonych i jest spokrewniona ze słonecznikiem. Ma purpurowe kwiaty i liście o białym unerwieniu. Kwitnie od czerwca do sierpnia, a lśniące, czarne nasiona używane w celach leczniczych są zbierane pod koniec lata.

Właściwości ostropestu plamistego:

• Chroni wątrobę przed szkodliwymi substancjami,
• Leczy schorzenia wątroby, takie jak marskość i żółtaczka zakaźna.
• Zmniejsza uszkodzenia wątroby wywołane nadużywaniem alkoholu.
• Zapobiega kamicy żółciowej i wspomaga jej leczenie.
• Pomaga likwidować objawy łuszczycy.

Ostropest plamisty dostępny jako:

• Kapsułki
• Nalewka
• Tabletki

Uwaga:

Choroby wątroby powinny być dokładnie zdiagnozowane i leczone przez lekarza specjalistę.

Działanie ostropestu plamistego:

Ostropest plamisty jest jednym z najlepiej przebadanych ziół stosowanych dziś w medycynie. Nadal są prowadzone badania, które mają udowodnić jego cenne właściwości, szczególnie w leczeniu chorób wątroby. Swą skuteczność ostropest plamisty zawdzięcza 3 chroniącym wątrobę substancjom, które łącznie zwane są sylimaryną. Dojrzałe nasiona rośliny zawierają jej od 4 do 6%.

GŁÓWNE KORZYŚCI:

Ostropest plamisty wzmacnia wątrobę, która jest jednym z najważniejszych narządów organizmu. Wątroba przetwarza substancje odżywcze, m.in. tłuszcze. Ponadto neutralizuje toksyczne działanie wielu leków, substancji chemicznych i alkoholu. Ostropest plamisty wzmacnia wątrobę, zapobiegając nadmiernej utracie przez organizm glutationu, związku podobnego do aminokwasu, który odgrywa ważną rolę w odtruwaniu organizmu. lak wykazują badania, może on zwiększyć stężenie glutationu nawet o 35%. Ostropest plamisty skutecznie chroni wątrobę przed jednoczesnym dopływem zbyt wielu szkodliwych substancji. Zioło jest też silnym przeciwutleniaczem, nawet mocniejszym niż witaminy C i E, więc przeciwdziała uszkadzaniu komórek przez wolne rodniki. Wspomaga też regenerację wątroby, czyli wymianę jej uszkodzonych komórek na nowe. Ostropest plamisty łagodzi objawy wielu schorzeń tego narządu, takich jak infekcje wirusowe (żółtaczka zakaźna) i marskość wątroby. Zioło to jest tak skuteczne, że często podaje się je w postaci zastrzyków na oddziałach intensywnej opieki medycznej pacjentom, którzy zatruli się grzybami. Ostropest plamisty stosuje się też do ochrony wątroby u osób z chorobą alkoholową i u przechodzących leczenie odwykowe, ponieważ w wyniku nadużywania alkoholu zmniejszają się za¬pasy glutationu w organizmie.

DODATKOWE KORZYŚCI:

Ostropest plamisty zmniejsza uszkodzenia wątroby powstające podczas chemioterapii u pacjentów cierpiących na nowotwór oraz wspomaga rekonwalescencję, przyspieszając usuwanie substancji toksycznych odkładających się w organizmie. Zioło to łagodzi też stany zapalne i hamuje zmiany skórne związane z łuszczycą. Działa też skutecznie w endometriozie (chorobie, która jest jedną z głównych przyczyn bezpłodności u kobiet), ponieważ pomaga wątrobie przetwarzać estrogen, hormon, który w większych stężeniach może nasilać bóle i inne objawy tej choroby. Ostropest plamisty stosowany jest też profilaktycznie i leczniczo w kamicy żółciowej, ponieważ wspomaga przepływ żółci, która dostaje się z wątroby do woreczka żółciowego, a dalej do jelit, gdzie bierze udział w trawieniu tłuszczów.

Stosowanie:

DAWKOWANIE:

Zalecana dzienna dawka ostropestu plamistego to maksymalnie 200 mg wyciągu (zawierającego 70 do 80% sylimaryny) 3 razy dziennie. Mniejsze dawki też często są skuteczne. Ostropest plamisty jest często łączony z innymi ziołami i substancjami odżywczymi, takimi jak mniszek pospolity, cholina, metionina i inozytol. Mieszanka ta¬ka nazywana jest często preparatem lipotropowym (określenie lipotropowy oznacza, że mieszanka pobudza przemianę tłuszczów, co zapobiega ich odkładaniu się w wątrobie). Dawkowanie preparatów lipotropowych znajduje się na załączonej doń ulotce.

SPOSÓB UŻYCIA:

Preparaty z ostropestu plamistego działają najskuteczniej, kiedy przyjmuje się je między posiłkami. Jeśli chce się stosować ostropest w naturalnej postaci, należy raz dziennie posypać łyżką rozdrobnionego zioła płatki śniadaniowe. Działanie ostropestu plamistego można zauważyć mniej więcej po 2 tygodniach, choć w przewlekłych schorzeniach zdarza się, że konieczne jest jego dłuższe stosowanie. Zioło jest nieszkodliwe, nawet dla kobiet ciężarnych i karmiących. Nie odnotowano żadnych interakcji z innymi lekami.

Skutki uboczne:

Przyjmowanie ostropestu plamistego nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Jest on uważany za jedno z ziół najbezpieczniejszych dla organizmu ludzkiego. Bardzo rzadko zdarza się, że przez parę dni działa on lekko przeczyszczające.

Czy wiesz, że…

Żeby mieć pewność, że stosowana dawka jest właściwa, należy kupować standardowe produkty zawierające 70—80% sylimaryny, czynnej substancji ostropestu plamistego. Badania wykazują, że preparaty zawierające sylimarynę w połączeniu z fosfatydylocholiną, składnikiem lecytyny, są lepiej wchłaniane przez organizm niż nieprzetworzony ostropest.

Jeśli wątroba została uszkodzona w wyniku nadużywania alkoholu, trzeba unikać preparatów zawierających etanol, gdyż mogą one osłabiać wolę zerwania z nałogiem. Ostropest plamisty może pomagać w walce z rakiem skóry. Badacze z USA przeprowadzili badania na myszach, poddając je promieniowaniu nadfioletowemu. U tych myszy, których skórę posmarowano sylimaryną, substancją czynną ostropestu, pojawiało się 75% guzów mniej niż u innych. Konieczne są dalsze badania, które pozwolą ustalić, czy jej działanie na skórę ludzką jest podobne. Składniki ostropestu plamistego słabo rozpuszczają się w wodzie, więc napary z tego zioła zawierają bardzo niewiele substancji chroniących wątrobę. Sproszkowany wyciąg z ostropestu plamistego, najczęściej sprzedawany w postaci kapsułek, zawiera sylimarynę, która skutecznie chroni wątrobę.

Loading