Leczenie holistyczne

60PaOFL9b4rQtq45no5BT2U1WR2z0e.jpg
Dodano: 08:34 12 grudnia 2008
Aktualizowano: 14:42 2 stycznia 2012
Źródło: Przegląd Reader's Digest, Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół. Warszawa 2000

Leczenie holistyczne to leczenie polegające na całościowym podejściu do medycyny i zapobieganiu dolegliwościom raczej niż leczeniu. Skupia się ona na naturalnym podejściu do zdrowia i stosowaniu naturalnych metod leczenia.

Lepiej zapobiegać niż leczyć:

Powszechnie akceptowany jest pogląd, że zdrowy styl życia – uważne planowanie jadłospisu, ćwiczenia fizyczne i walka z nadwagą, a także ograniczenie picia alkoholu i rzucenie palenia odgrywa bardzo ważną rolę w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia. Te zmiany mogą nie tylko zapobiegać codziennym dolegliwościom (np. zaparciom czy bólom pleców) lub łagodzić je, ale również zmniejszać ryzyko wystąpienia poważnych schorzeń, np. chorób serca lub nowotworów. Witaminy, minerały i zioła mogą pomóc osobom, które starają się żyć zdrowo, prowadzić pełne energii i pracowite życie.

Organizm to jedność:

Medycyna skutecznie walczy z wieloma chorobami, nawet z takimi, które niegdyś wywoływały wielkie epidemie. Ciągle jednak nie ma skutecznych leków na wiele przewlekłych chorób, np. nowotwory, cukrzycę czy schorzenia serca. Na domiar złego wiele stosowanych obecnie środków powoduje poważne skutki uboczne. Analizowano kiedyś przypadek pacjenta, który przyjmował jednocześnie 10 różnych leków. Okazało się, że każdy kolejny miał zwalczać skutki uboczne poprzednio zapisanego specyfiku.

Pacjenci coraz częściej zdają sobie sprawę z ograniczeń medycyny konwencjonalnej i chętniej niż dotychczas poszukują innych sposobów leczenia. Metody te m.in. akupunktura, kręgarstwo, homeopatia i aromaterapia – są zwykle uważane za mniej inwazyjne i bezpieczniejsze. Nastawione są raczej na leczenie organizmu pacjenta jako całości niż na zwalczanie konkretnych objawów chorobowych.

Podejście holistyczne:

Artykuł nie tylko udziela wskazówek, jakie preparaty wspomagające wybrać i jak je stosować, ale także proponuje nam zmiany, jakie powinniśmy wprowadzić do swojego trybu życia. Opinia, że chorzy powinni jedynie łykać pigułki, nie jest już dziś obowiązująca. Osoby cierpiące na przewlekłe zmęczenie powinny – oprócz przyjmowania witaminy B kompleks – codziennie wykonywać ćwiczenia fizyczne oraz zmienić jadłospis.

Bardzo wiele naturalnych sposobów leczenia wykorzystuje zdolności organizmu ludzkiego do samoleczenia. Preparaty wspomagające mają pobudzać do działania układ odpornościowy, który zapobiegnie wystąpieniu choroby lub pozwoli organizmowi skutecznie walczyć z już istniejącym schorzeniem.

Zadaniem wielu preparatów opisanych w tej książce jest wspomaganie sił obronnych organizmu. Zioła, którymi leczy się zakażenia, zazwyczaj nie zabijają bakterii (tak jak antybiotyk), tylko wzmacniają układ odpornościowy, żeby był w stanie zabić je własnymi siłami.

Skąd czerpać wiedzę o medycynie naturalnej

Najlepiej byłoby, gdyby pacjent z lekarzem wspólnie ustalali, jakie preparaty wspomagające lub metody leczenia będą najodpowiedniejsze w przypadku danego schorzenia. Niestety, wielu lekarzy sceptycznie podchodzi do stosowania preparatów wspomagających, a nie istnieje jakieś jedno, uniwersalne i godne zaufania źródło wiedzy na ten temat. Pacjenci muszą na własną rękę starać się zapoznać z tymi preparatami oraz z zasadami i sposobami ich stosowania.

Ty i twój lekarz:

Lekarze starają się rozważać wszystkie „za i przeciw” alternatywnych sposobów leczenia. Wybierają sposoby najlepiej odpowiadające indywidualnym potrzebom pacjenta. Osobom, które źle znoszą konwencjonalne leki obniżające ciśnienie krwi, lekarz może zalecić stosowanie preparatów wspomagających i ćwiczeń odprężających.

Wizyta u specjalisty:

Często lekarze pierwszego kontaktu, nawet jeśli są otwarci na naturalne sposoby leczenia, nie są w stanie na bieżąco zapoznawać się z najnowszymi osiągnięciami w tej dziedzinie z powodu braku czasu. Większość z nich miała na studiach tylko kilka godzin zajęcz dziedziny dietetyki, natomiast w ogóle nie uczyli się ziołolecznictwa czy homeopatii. Lekarz, który nie ma dostatecznego doświadczenia w takich sposobach leczenia, może zasugerować, by pacjent zasięgnął rady dietetyka lub innego specjalisty (zdarza się to jednak bardzo rzadko), jeśli lekarz nie chce zastosować naturalnych sposobów leczenia, można skonsultować się z innym. Można też odwiedzić dietetyka, specjalistę w dziedzinie ziołolecznictwa lub innego lekarza zajmującego się naturalnymi metodami leczenia.

Ostrożność przede wszystkim:

Nasza książka opisuje szczegółowo objawy i okoliczności, w których potrzebna jest porada lub interwencja lekarza. Próby stosowania wyłącznie naturalnych sposobów leczenia w przypadku groźnych chorób, które medycyna konwencjonalna skutecznie leczy i którym potrafi zapobiegać, mogą być bardzo niebezpieczne. Należy tu zaliczyć urazy, nagłe wypadki wymagające zabiegu chirurgicznego, ostre zakażenia, np. zapalenie płuc, choroby przenoszone drogą płciową, zakażenie nerek oraz poważne choroby, przeciw którym istnieją szczepienia – np. dyfteryt czy chorobę Heinego-Medina.

Odpowiednie podejście do leczenia:

Niezależnie od tego czy zamierzamy zasięgnąć porady lekarza pierwszego kontaktu czy specjalisty, powinniśmy się zastosować do poniższych zaleceń.

Nie należy stawiać diagnozy na własną rękę. Po zauważeniu objawów świadczących o chorobie, trzeba po pierwsze odwiedzić lekarza, który właściwie zdiagnozuje dolegliwość. Często musi przy tym skorzystać z badań diagnostycznych. Współczesne techniki diagnostyczne są bardzo wiarygodne i należy z nich korzystać. Kiedy już wiemy na pewno, co nam dolega, możemy się zastanowić nad wyborem lekarza i sposobu leczenia.

Trzeba rozmawiać z lekarzem, opowiadać mu o wszystkich objawach. Zawsze też należy go informować o wszystkich stosowanych preparatach wspomagających, ponieważ niektóre mogą niekorzystnie wpływać na działanie leków konwencjonalnych.

Nawet lekarz, który nie jest entuzjastą ziołolecznictwa czy stosowania preparatów wspomagających, musi być informowany o wszystkich środkach, które pacjent stosuje albo zamierza wypróbować. Dotyczy to zwłaszcza chorych na przewlekłe schorzenia, np. astmę, cukrzycę, choroby serca czy nadciśnienie.

Nie wolno na własną rękę przerywać przyjmowania przepisanych leków. Niektóre preparaty wspomagające mogą uzupełniać lub nawet zastępować leki konwencjonalne, ale pod żadnym pozorem nie wolno przerywać zażywania przepisanych leków ani zmieniać ich dawek bez wiedzy i zgody lekarza.

Uwaga! W niektórych przypadkach konwencjonalne metody leczenia są najlepsze.

Lekarze i preparaty wspomagające:

Lekarze uprawiający medycynę konwencjonalną mogą być sceptycznie nastawieni do alternatywnych sposobów leczenia, ale wielu z nich stosuje preparaty wspomagające. Spośród 181 ankietowanych amerykańskich kardiologów prawie połowa regularnie przyjmuje witaminy C i E. Witaminy te są przeciwutleniaczami i przypisuje im się znaczącą rolę w zapobieganiu nowotworom i chorobom serca. Mniejszy odsetek lekarzy (37%) zaleca swoim pacjentom stosowanie przeciwutleniaczy. Natomiast prawie 60% z 665 dietetyków pracujących w stanie. Waszyngton stosuje preparaty wspomagające codziennie albo od czasu do czasu. Coraz więcej uwagi poświęca się obecnie leczeniu organizmu jako całości. Nawet prawidłowo rozwijające się dzieci powinny stosować preparaty wspomagające.

Podziel się ze znajomymi