Poród naturalny

F55WdB0KT6Hp2F6dadit6nHjaO7FV2.jpg
Dodano: 08:21 30 września 2008
Aktualizowano: 10:00 21 maja 2012
Źródło:

Poród – to słowo wywołuje wiele emocji, zwłaszcza u kobiet będących w ciąży po raz pierwszy. Na ogół ciężarna z niepokojem czeka na koniec ciąży, a wyobrażenie o nieuniknionym porodzie przyprawia ją o gęsią skórkę. Po części jest to wina krążących w otoczeniu historii i opowiastek o straszliwym, nie do wytrzymania bólu, o krwi, okropnych długotrwałych skurczach, wyczerpującym parciu. Ale, wszystko to można opanować. Warto wiedzieć, co nas czeka, być świadomym przebiegu porodu, jego etapów, tego, jak należy się zachować i jak się przygotować. Dzięki temu, poród może być nie taki straszny…

Objawy nadchodzącego porodu:

Płód w łonie matki jest gotowy do wyjścia na świat około 38 tygodnia ciąży. Na krótko przed rozpoczęciem porodu, można zauważyć kilka charakterystycznych objawów.

Są to m.in.:
• obniżenie dna macicy – kiedy do tego dochodzi, ciężarna czuje ulgę, łatwiej jej się oddycha, nie odczuwa już ucisku na żołądek, w zamian czuje jednak większy ucisk na pęcherz;

• skurcze macicy – są to tzw. skurcze przepowiadające, tzw. Braxtona-Hicksa, przypominają te właściwe, ale są łagodniejsze;

• odejście czopu śluzowego – ma miejsce na ogół na krótko, bo na kilka godzin przed porodem, czop to „korek” zamykający macicę;

• dojrzewanie szyjki macicy – szyjka macicy na jakiś czas przed porodem staje się miękka i rozciągliwa, poród może się rozpocząć, gdy szyjka jest częściowo lub całkowicie „zgładzona”, czyli skrócona;

• inne objawy – mogą, ale nie muszą wystąpić; są to m.in.: niepokój, kołatanie serca, bóle w okolicy krzyża, biegunka, zwiększenie ilości wydzieliny pochwowej, zmiany nastroju i samopoczucia, zmniejszenie lub brak przyrostu ciała w ostatnim miesiącu ciąży, osłabienie ruchów płodu.

Przebieg porodu

1. przybycie do szpitala – ciężarna z objawami porodu bezpośrednio po przybyciu do szpitala musi najpierw odczekać w kolejce do ambulatorium (wyjątek – gdy skurcze są już bardzo silne). Podczas oczekiwania na przyjęcie, cały czas należy pamiętać o właściwym, spokojnym oddychaniu. Kiedy już lekarz przyjmie rodzącą, zbada ją i sprawdzi czy i jak bardzo szyjka macicy jest rozwarta. W przypadku, gdy akcja porodowa nie rozpoczęła się jeszcze, może zalecić powrót do domu, ale ma to miejsce stosunkowo rzadko. Konieczne jest również wykonanie badania KTG, które pomoże określić siłę skurczów macicy i tętno dziecka. Jeśli lekarz przyjmie pacjentkę do szpitala, trzeba jeszcze przejść etap formalności, czyli odpowiedź na szereg pytań formalnych o obojgu rodzicach dziecka. Koniecznie należy mieć przy sobie kartę przebiegu ciąży, potrzebny jest też dowód osobisty, legitymacja ubezpieczeniowa oraz wszystkie wyniki badań przeprowadzonych w okresie ciąży.

2. po przyjęciu do szpitala – ciężarna musi się przebrać w koszulę i klapki. Zapewne czeka ją golenie intymnej części jej ciała. Kolejnym etapem jest lewatywa, jednakże nie trzeba się na nią godzić. Położna wprowadza do odbytu rodzącej cewnik lub rurkę, przez którą przedostaje się specjalny płyn mający na celu ułatwienie wydalania. Obecnie, aby uniknąć mało komfortowej sytuacji, można dokonać lewatywy samodzielnie w domu, dzięki dostępnym w aptece zestawom do samodzielnego wykonania zabiegu.

3. I etap porodu – zazwyczaj poród rozpoczyna się od delikatnych skurczów mięśni macicy. Początkowo są one nieregularne, następnie przybierają stopniowo na sile i pojawiają się co około 10 – 30 minut. Na tym etapie rzadko dochodzi do przerwania wód płodowych. Pod koniec tej fazy porodu skurcze występują najczęściej co dwie minuty i trwają około 80 sekund. Dzięki skurczom szyjka macicy coraz bardziej się poszerza. Pod koniec tego etapu rodząca może też odczuwać lekki kryzys, być zaniepokojona, bać się, że nie da rady. Dobrze jest, jeżeli kobieta na tym etapie dużo spaceruje i pozostaje w ciągłym ruchu, ponieważ wpływa to na skrócenie czasu porodu.

4. II etap porodu – Na tym etapie dziecko wydostaje się z łona matki poprzez kanał rodny. Oprócz skurczów kobieta odczuwa silne parcie, czyli wypychające ruchy przepony. Najczęściej na świecie pojawia się jako pierwsza głowa dzidziusia, a dopiero po niej reszta ciałka. Czasem jednak jako pierwsze mogą pojawić się nóżki lub pośladki dziecka, taki poród jest trudniejszy (w przeszłości na ogół kończący się cesarskim cięciem). Druga faza porodu trwa maksymalnie do 2 godzin u kobiety, która rodzi po raz pierwszy i do 30 minut u wieloródki. Natychmiast po zakończeniu tego etapu, czyli po wyjściu dziecka na świat, stan zdrowia maleństwa jest oceniany według skali Agar.

5. III etap porodu – rodzi się łożysko. Najbardziej prawidłowo jest, gdy organizm wydali całe, kompletne łożysko. Jeżeli jednak wydostanie się ono w kawałkach, konieczne jest odessanie macicy z resztek łożyska. Kompletne łożysko jest zabezpieczane przez szpital i dowolnie przez nie rozporządzane.

Ciekawostki

• Dziecko urodzone w czepku – jeżeli dziecko urodziło się w nienaruszonych błonach, tzn. gdy worek owodniowy nie pękł, mówiło się, że dziecko jest urodzone w czepku, co symbolizowało szczęście w życiu dla nowo narodzonego dziecka. Obecnie zdarza się to bardzo rzadko, ponieważ przyjęto we współczesnej medycynie zasadę, iż błonę przebija się w trakcie porodu (o ile nie pęknie ona sama wcześniej).

• Znieczulenie zewnątrzoponowe – jest to zupełnie bezpieczne znieczulenie, które pozwala na uśmierzenie bólu podczas porodu. Jest ono coraz bardziej popularne, tzn. obecnie wiele kobiet się na nie decyduje. Polega ono na tym, że najpierw lekarz daje pacjentce zwykły zastrzyk w miejsce, które następnie nakłuje długą igłą – w przestrzeń międzykręgową w kręgosłupie. W wyniku otrzymania znieczulenia rodząca może dalej chodzić, poruszać się, jedynie nie czuje bólu. Bardzo ważne jest, aby dobrać lek w odpowiednim natężeniu. Niewłaściwie dobrana dawka może np. wydłużyć czas porodu lub spowodować, że kobieta nie jest w stanie chodzić, może też nie czuć parcia. W trakcie porodu nad stanem rodzącej cały czas powinien czuwać anestezjolog.

• Poród w wodzie – w niektórych szpitalach istnieje możliwość odbycia przez kobietę porodu w wodzie – na ogół w specjalnie do tego przeznaczonej wannie. Taki poród jest mniej bolesny i bardziej higieniczny od tradycyjnego na fotelu porodowym, bardziej komfortowy dla kobiety, dla dziecka również – chociażby z uwagi na mniejszą możliwość wystąpienia niedotlenienia, czy mniejsze oddziaływanie światła i hałasu ze świata zewnętrznego. Istnieje kilka przeciwwskazań do porodu w wodzie, np. problemy z ciśnieniem krwi ciężarnej, niedokrwistość, choroby układy krążenia, jak też wady rozwojowe płodu czy jego nieprawidłowe ułożenie.

• Obecność ojca przy porodzie – coraz popularniejszy staje się obecnie poród rodzinny. Najczęściej przy rodzącej jest ojciec dziecka, ale może to być też inna wskazana przez nią osoba (np. matka, przyjaciółka). Sala do porodu rodzinnego jest zazwyczaj milej urządzona i bardziej rodzinnie niż tradycyjna porodówka. Niestety w wielu szpitalach za prawo do porodu rodzinnego trzeba płacić. Obecność bliskiej osoby przy porodzie wpływa na rodzącą bardzo pozytywnie, zmniejsza jej stres, a nawet ból i dodaje otuchy. Wspólne dzielenie się emocjami, wzajemne wspieranie w trudnych chwilach to niezapomniane przeżycia. Trzeba jednak pamiętać, że partnera nie można zmusić do obecności przy porodzie, a jedynie go zachęcić.

• Nacinanie – przeprowadzone badania wskazują, że w Polsce obecnie ok. 60% rodzących kobiet ma nacinane krocze. Teoretycznie krocze nacina się, aby uchronić kobietę przed jego pęknięciem. Tymczasem wcale nie jest udowodnione, że nacięcie jest zawsze wskazane. Przeciwnie, krocze po nacięciu dłużej się goi, jest bardziej podatne na infekcje. Ponadto osłabia mięśnie pochwy. Wskazania do nacięcia występują naprawdę stosunkowo rzadko (np. gdy dziecko jest bardzo duże lub gdy istnieje ryzyko zamartwicy). Aby uniknąć nacięcia krocza, można w czasie trwania ciąży regularnie wykonywać ćwiczenia Kegla, które nauczą ciężarną kontrolować partie mięśni, odpowiednio je rozluźniać je i napinać.

• Pozycje ułatwiające poród – należy pamiętać, że aktywność i ruch przyspieszają poród. Podpowiadamy, jakie pozycje przyjąć, co robić, aby skrócić czas trwania porodu o tyle, o ile to jest możliwe. Można siedząc w rozkroku na specjalnej piłce dla ciężarnych, kręcić biodrami, na piłce można też podskakiwać, turlać się na niej. Rozwieranie szyjki jest szybsze w pozycji, gdy rodząca siedzi na piętach w rozkroku, pochylona do przodu. Można też usiąść swobodnie na worku sako, wówczas dobrze, aby rodząca miała masaż, który złagodzi jej ból i rozluźni. W drugim okresie porodu można przeć w kucki przy drabince, czy też przy brzegu łóżka; przy parciu – w pozycji w kucki lub klęczącej pomocna może być też druga osoba. Można też przeć półleżąc na boku na łóżku porodowym.

• Co pomaga złagodzić ból – na pewno prawidłowe, głębokie oddychanie, którego można się nauczyć w szkole rodzenia. Na początku porodu można też zrelaksować się w wannie. W opanowaniu bólu pomoże też delikatny masaż wykonany przez bliską osobę, jak też sama obecność tejże osoby.

• Ewentualne problemy w trakcie porodu – poród naturalny jest najlepszym rozwiązaniem, jednakże zdarza się, że występują komplikacje – zazwyczaj są one do opanowania dzięki współczesnej medycynie. Może się zdarzyć, że poród będzie przebiegał zbyt powoli, tzn. zarówno pierwszy, jak i drugi etap porodu może się nie rozwijać. Dzięki zastrzykom z oksytocyną, kroplówce (w I etapie) lub zastosowaniu technik porodu kleszczowego, próżniowego (w II etapie), udaje się jednak szczęśliwie opanować sytuację. Inne problemy, które mogą wystąpić to zwolnienie lub wahanie akcji serca u dziecka (jest to monitorowane poprzez badanie KTG) lub np. nagłe silne krwawienie.

Podziel się ze znajomymi