Zagrożenie ze strony enterowirusów

Dodano: 09:31 5 września 2016
Aktualizowano: 09:31 5 września 2016
Źródło:

Wywołują one choroby u ssaków w tym też u ludzi. Jest ich kilkadziesiąt i najbardziej narażone są na nie dzieci. Wywołują one przede wszystkich choroby sezonowe. Niektóre z enterowirusów powodują bardzo poważne dolegliwości zdrowotne. Problemem mogą być też powikłania po chorobach, które wywołują.

Z jednej strony w grupie enterowirusów znajdują się takie, które odpowiedzialne są za żółtaczkę pokarmową (to wirusowe zapalenie wątroby typu A), ale także z „innego bieguna” chorobę Heinego – Medina. To problem zdrowotny atakujący najmłodszych. Określany jest jako ostre nagminne porażenie dziecięce. Obecnie Europa według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) jest od tej choroby „wolna”.

Jak zostało wspomniane na zagrożenie ze strony enterowirusów narażone są najbardziej dzieci. Czynnikiem, który również ma na to wpływ jest wrodzony niedobór przeciwciał IgG. Pewnym elementem wspólnym dla chorób wywoływanych przez enterowirusy jest brak widocznych symptomów lub tzw. skąpoobjawowość. Może oczywiście dojść do sytuacji w której będzie ich sporo i będą widoczne. Może też pojawiać się zakażenie wielonarządowego. Choroby wywoływane przez enterowirusy najczęściej występują sezonowo. Mogą pojawiać się miesiącach letnich i jesiennych. Skupmy się na chwilę na możliwych objawach. W tego typu chorobach często dochodzi do występowania różnego rodzaju wysypek. Mogą to być np. zmiany pokrzywkowe. Pojawia się ostre zapalenie gardła. Mogą również występować grudki. Te pojawiają się między innymi na podniebieniu. Takie pęcherzyki mogą też występować na dłoniach i stopach. U niemowląt symptomem jest biegunka. Objawami chorób wywoływanych przez enterowirusy są też wysoka gorączka i ból głowy. Symptomami są wymioty, światłowstręt i sztywność karku.

W jaki sposób może dochodzić do zakażenia chorobami wywoływanymi przez enterowirusy? Różny. Może to być droga kropelkowa i pokarmowa. Dochodzić może też poprzez bezpośredni kontakt z chorym. W przypadku choroby Heinego Medina był to sposób fekalno – oralny.