Postrzał lumbago

C6yJZzar4S98f76Y58ivOMYGYcn0B4.jpg


Administrator

Dodano: 11:19 15 grudnia 2011
Aktualizowano: 11:26 15 grudnia 2011
Źródło: Autor: Paweł Mazur

Ból, którego każdy choć raz w życiu doświadczył. Rzadko sygnalizuje pojawienie się poważnej choroby, czasem jest objawem zwyrodnienia kręgosłupa, najczęściej jednak jest niegroźny i mija samoistnie. Ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa, bo o nim mowa, dotyka około 80% ludzi na całym świecie, warto więc wiedzieć skąd się bierze i jak sobie z nim radzić.

Lumbago może mieć wiele przyczyn, w związku z tym Komisja Europejska podzieliła w 2006 roku tę przypadłość na trzy główne kategorie. Pierwszą z nich są poważne patologie kręgosłupa, a wśród nich choroby nowotworowe, infekcje kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów czy zmiany pourazowe i złamania kręgosłupa. Należy jednak zauważyć, że jedynie nieliczne przypadki lumbago spowodowane są tak ciężkimi chorobami. Podejrzenie poważnej choroby może się pojawić, jeśli w historii chorób w rodzinie pojawia się nowotwór, gdy ból jest stały i nie jest wywołany przez uraz bądź przemęczenie, występuje gorączka i utrata masy ciała, której nie można wyjaśnić, w przypadku zażywania narkotyków, bądź długotrwałego używania kortykosterydów.

Ataki lumbago dość często spotykają osoby cierpiące z powodu dyskopatii lędźwiowej czyli choroby krążka międzykręgowego, który ulegając zmianom degeneracyjnym prowadzi w końcu do uwypuklenia krążka międzykręgowego, a dalej powstawania szczelin i przemieszczenia się jądra miażdżystego. Jest to druga kategoria bólu odcinka lędźwiowego sklasyfikowana przez Komisję Europejską – dolegliwości o charakterze bólu korzeniowego, a w tym rwa kulszowa. Najczęściej jednak lumbago jest wynikiem mechanicznych urazów, bądź po prostu przeciążeniem odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Taki rodzaj bólu może pojawiać się również przy chorobach nerek i gdy zaatakuje półpasiec.

Atak lumbago zwykle jest zaskakujący, pojawia się nagle i wręcz obezwładnia bólem, dlatego nazywany jest też postrzałem. Należy jednak zwracać uwagę na to, co nasz organizm nam „mówi”, gdyż zwykle przed atakiem wysyła nam sygnały ostrzegawcze. Sygnały te to przede wszystkim drętwienie palców, słabość kończyn i uczucie mrowienia w pachwinach i pośladkach.

Lumbago dzieli się na dwie kategorie: ból ostry i przewlekły. W ataku lumbago, czyli ostrym bólu, przede wszystkim nie powinno się leżeć w łóżku, a prowadzić w miarę normalny tryb życia. Należy zastosować leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, czasem zdarza się także, że lekarz przepisuje lek zmniejszający napięcie mięśniowe. Jeśli ból spowodowany jest rwą kulszową albo udową stosuje się leczenie przyczynowe.

W przypadku przewlekłego bólu pacjenci uczestniczą w terapiach poznawczo-behawioralnych, kinezyterapii, nie zaleca się jednak wszelkiej fizykoterapii. Jest to leczenie zachowawcze. W celu zmniejszenia bólu, krótkotrwale stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne lub słabych opiatów, poza tym leki zmniejszające napięcie mięśniowe. W leczeniu inwazyjnym stosuje się przezskórną stymulację nerwu, a jeśli po 2 latach stosowania leczenia zachowawczego jest to bezskuteczne, przy zwyrodnieniowej chorobie krążka międzykręgowego przeprowadza się zabieg chirurgiczny.

Podziel się ze znajomymi

Loading