POChP

Xl26gxD48gwNwG307n3t4JWAAubbmJ.jpg


Administrator

Dodano: 12:48 16 września 2009
Aktualizowano: 14:21 25 sierpnia 2011
Źródło:

Schorzenie rozwija się w oskrzelach (zwężenie, pogrubienie i usztywnienie ścian oskrzeli, co skutkuje słabą reakcją na leki rozkurczowe) lub w pęcherzykach płucnych (obumieranie, „bulle rozedmowe”). W pierwszym przypadku przeważają takie objawy, jak kaszel, świsty, wykrztuszanie plwociny i ostre zaostrzenia. Zanik pęcherzyków prowadzi do rozedmy płuc i stopniowo, ale nieodwracalnie, do postępującej duszności.

Choroba w zdecydowanej większości (90% pacjentów) dotyka długoletnich palaczy tytoniu, ale może ją również wywołać palenie bierne. Uważa się, że niemałe znaczenie mają też uwarunkowania genetyczne. Choroba może dotknąć także byłych palaczy, którzy rzucili nałóg wiele lat wcześniej, ale mogą nadal doświadczać zaburzeń oddychania, a ponadto, osoby, które nigdy nie paliły. Coraz częściej, wskazuje się także, że jest to choroba ogólnoustrojowa. Niewydolność oddechowa niesie, bowiem, poważne następstwa i współgra z chorobami układu krążenia, zmianami metabolicznymi, a nawet neurologicznymi.

POChP rozwija się bezobjawowo, dlatego najczęściej chory nie zdaje sobie sprawy, że codzienny kaszel z odkrztuszaniem, problemy ze złapaniem oddechu, coraz mniejsza sprawność fizyczna, a nawet mała zadyszka, to już zaawansowany etap POChP. Choroba nieodwracalnie uszkadza układ oddechowy, skutkując jego niewydolnością, co w efekcie prowadzi do inwalidztwa i śmierci. W zaawansowanym stadium pacjent nie radzi sobie z najprostszymi czynnościami, wykonanie kilku kroków do toalety, ubranie się, uczesanie i wypowiedzenie pełnego zdania staje się prawie niewykonalne. Skalę uszkodzenia płuc, czyli stopień zaawansowania choroby (I-IV faza), określa badanie spirometryczne.

Według statystyk Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), POChP zajmuje obecnie 4. miejsce wśród przyczyn zgonów na świecie, zaraz po chorobach układu krążenia, nowotworach i wypadkach, ale przewiduje się, że w 2030 roku zajmie ona 3. miejsce. Rocznie umiera z jej powodu ok. 3 mln chorych, co odpowiada 5% wszystkich zgonów. Każdej godziny POChP zabija 250 osób na świecie, a zatem, co 15 sekund umiera 1 człowiek. POCHP jest jedyną chorobą przewlekłą, w której stale rośnie liczba zgonów.

POChP stanowi ogromny problem medyczny, a ponadto, obciążenie dla budżetu opieki zdrowotnej. Tylko w samych krajach UE wydaje się rocznie na jej leczenie 10 mld euro. Charakterystyczne dla POChP zaostrzenia wymagają przynajmniej 2-tygodniowej hospitalizacji i kilkumiesięcznej rekonwalescencji chorych, a wydolność oddechowa pacjentów nie wraca nigdy do stanu sprzed epizodu. Ryzyko zgonu w ciągu pierwszego roku po hospitalizacji jest większe, niż u osób po zawale serca.

Zaostrzenia radykalnie pogarszają stan chorego. Przebiegają one razem z przewlekłym zapaleniem i zmianami fizjologicznymi w obrębie płuc, których następstwem są m.in. ciągła zadyszka, przewlekły kaszel, odkrztuszanie wydzieliny i skrajne wyczerpanie. Zaostrzenia wywołują zazwyczaj zakażenia wirusowe i bakteryjne dróg oddechowych. Chorzy opisują swój stan w dramatyczny sposób, porównując go do tonięcia, stałego, wielotygodniowego duszenia się. Zaostrzenie budzi lęk, przeraża chorych i jest dla nich równie traumatyczne, jak zawał serca, a przedłużający się stan bezwzględnie odbiera im nadzieję na powrót do normalnego życia. Ta sytuacja wiąże się także z wielką niemocą środowiska medycznego z powodu braku alternatywy terapeutycznej.

Stosowane obecnie leki na POChP skierowane są na objawy choroby, nie działają bezpośrednio na jej główną przyczynę, czyli proces zapalny. W obowiązujących wytycznych GOLD (Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease) leczenie POChP opiera się na cholinolitykach, lekach z grupy beta2-mimetyków (długo działających lekach rozszerzających oskrzela), pochodnych teofiliny oraz glikortykosteroidach – czyli, rozwiązaniach stosowanych i rekomendowanych do leczenia astmy. Tymczasem, proces zapalny w astmie różni się zdecydowanie od postępującego i nieodwracalnego zapalenia charakterystycznego dla POChP.

Podziel się ze znajomymi

Loading