Migrena czy napięciowe bóle głowy?

Dodano: 08:47 25 listopada 2008
Aktualizowano: 10:45 24 stycznia 2012
Źródło: "Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny" W. Kozubski, str. 633-634 http://www.przychodnia.pl/bole/index5.php3?s=3&d=27&t=5

Bóle głowy należą do bardzo częstych dolegliwości. Potocznie każde nawracające bóle głowy nazywamy migreną. Jednak prawdziwa migrena stanowi tylko kilkanaście procent wszystkich bólów głowy. Tak więc migrena czy napięciowy ból głowy?

Natomiast najczęściej występującym bólem głowy jest tzw. ból o charakterze napięciowym (cierpi na niego 20-40% populacji) przy czym najczęściej chorują kobiety (2 do 4 razy częściej niż mężczyźni). Choroba rozpoczyna się zwykle w wieku dorosłym.

Objawy towarzyszące napięciowym bólom głowy to:

1. Tępy, średnio nasilony, obustronny ból głowy dotyczący okolicy: czołowej, skroniowej, ciemieniowej, czasami potylicznej.

2. Czasami bólowi towarzyszy wzmożone napięcie mięśni głowy (czepca ścięgnistego) oraz szyi.

3. Ból ma charakter ściskający (wrażenie ściskającej obręczy), czasami rozpierający.

4. U 10% pacjentów objawy dotyczą głównie jednej strony głowy.

5. Ból narasta w czasie dnia.

6. Brak innych objawów (takich jak mroczki przed oczami, zaburzenia mowy, światłowstręt, wymioty, poty, kołatanie serca, dreszcze, zawroty głowy i inne), choć czasami mogą zdarzyć się mdłości.

7. Ból nie nasila się pod wpływem wysiłku fizycznego.

8. Ból trwa od 30 minut do 7 dni (najczęściej wiele godzin).

9. Do czynników prowokujących mogą należeć: stres, brak snu, głód, alkohol, przegrzanie, palenie papierosów, zmiana pogody czy niezbyt wygodna pozycja (częste pochylanie głowy podczas czytania, trzymanie słuchawki telefonicznej między ramieniem i uchem, żucie gumy, praca przy złym oświetleniu).

10. Często bólowi towarzyszy obniżony nastrój lub uczucie lęku.

Leczenie

Leczenie farmakologiczne tej jednostki chorobowej jest niestety często nieskuteczne. Stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (ketoprofen, naproksen, paracetamol, ibuprofen), jednak ich skuteczność nie przekracza zwykle 50%. Przy zwiększonym napięciu mięśni czepca zastosowanie znalazły leki miorelaksacyjne (baklofen, metokarbamol, tolperizon, tetrazepam). W postaci przewlekłej (gdy ból głowy występuje częściej niż 15 dni w miesiącu lub 180 dni w roku) podaje się leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe (amitryptylina, doksepina, opipramol, mianseryna, ludiomil).

Bardzo ważnym aspektem jest sama profilaktyka wystąpienia tego rodzaju bólów głowy polegająca na unikaniu czynników sprzyjających występowaniu bólu – unikanie stresu, zmęczenia, stosowanie psychoterapii, ćwiczeń relaksacyjnych, blokada tzw. punktów spustowych bólu (na czepcu i karku) środkami miejscowo znieczulającymi (lidokaina). Korzystnie wpływa również odpoczynek, ciepło, masaż, ostrożne naciąganie mięśni potylicy i karku. Te proste metody w połączeniu np. z relaksacją mogą niekiedy bardzo skutecznie zmniejszyć lub usunąć ból.

Podziel się ze znajomymi