Lunatyzm

BTujh6T7MPvC631offe0150LC2J5f7.jpg
Dodano: 08:17 11 września 2008
Aktualizowano: 13:25 27 czerwca 2012
Źródło:

Lunatyzm, inaczej somnambulizm, oznacza chodzenie podczas snu. Lunatyzm u dzieci nie jest groźny jednak u dorosłych to poważna choroba, którą należy leczyć.

Somnambulizm, powszechnie zwany lunatyzmem jest zaburzeniem, które następuje podczas częściowego przebudzenia. Dla większości ludzi normalną reakcją na hałas w środku nocy, zakłócający sen, jest gwałtowne przebudzenie, a po szybkim zorientowaniu się, że nie ma się czego obawiać jest powrót do snu. U lunatyków takie przerwanie snu spowodowane przez nocne hałasy staje się bodźcem, który wprowadza daną osobę w stan pośredni pomiędzy jawą, a snem. Taki człowiek nie może ponownie zasnąć i próbuje poznać swoje otoczenie, a nie jest świadomy tego, że nie panuje umysłem nad swoimi akcjami, które powoli ewoluują z prostych czynności w skomplikowane i bezsensowne przedsięwzięcia.

Lunatycy są w stanie prezentować bardzo zawiłe i niebezpieczne zachowania, których rano, po przebudzeniu nie pamiętają. Somnambulicy zwykle właśnie dowiadują się od swoich bliskich tego, że chodzili podczas snu.

Lunatyzm występuje u około 30 % zdrowych dzieci, a u 5% z nich występują kilkakrotnie powtarzające się epizody. Jednak dziecięca forma somnambulizmu jest zwykle niegroźna. U dorosłych sennowłóctwo przejawia się u ok. 1-3 %. Nie jest to jednak jakieś szczególne niebezpieczne zjawisko, którego należy się straszliwie obawiać. Lunatycy powinni dopiero szukać pomocy u specjalisty, kiedy ich zachowania dają bliskim powody do zaniepokojenia. Jeśli nocne chodzenie po pokoju, które nie było specjalnie niepokojące zmienia się w szalone eskapady po dachach domów, czy ruchliwych ulicach najwyższy czas się tym zająć. Lekarz zajmujący się problemami ze snem może przepisać jakieś skuteczne lekarstwo albo zalecić inny specjalny sposób na zmniejszenie częstotliwości lunatyzmu.

Z lunatykowaniem związanych jest kilka mitów, wykorzystywano je często w literaturze i w filmach. Bardzo popularne jest stwierdzenie, że nie powinno wołać się lunatyka po imieniu, bo może spowodować to zbyt gwałtowne przebudzenie i szok. Związane to jest z pradawnymi wierzeniami starożytnych kultur, w których uważano, że dusza opuszcza ciało podczas snu. Gdy lunatyk zostanie obudzony, będzie bez duszy. Jednak współcześni doktorzy uważają, że obudzenie lunatyka nie jest takie łatwe – wręcz przeciwnie jest bardzo trudne, o ile w ogóle możliwe. Najlepiej więc zaprowadzić somnambulika do łóżka.

Zdarza się, że wielu z nas przydarzył się jakiś epizod związany z lunatykowaniem, np. gdy w środku nocy zadzwoni telefon automatycznie szybko go odbieramy, a potem prowadzimy logiczną rozmowę, po czym natychmiast wracamy do swojego przerwanego snu, a gdy obudzimy się rano prawie nie pamiętamy tego wydarzenia. To co czyni z lunatyka – lunatyka to często jest jego krew. Mianowicie zdarza się, że gdy u kogoś przejawia się takie zaburzenie snu, to prawdopodobne jest, że w jego rodzinie wcześniej byli już lunatycy. Nie tylko przyczyna kryje się w genach, innym powodem może być bezdech, choroby związane z zakłóceniem swobodnego przepływu powietrza i poważne zakłócenia snu związane z chorobami sercowo-naczyniowymi. Kiedy ktoś cierpi na bezdech oznacza to, że przerwa w oddychaniu powoduje niedobór tlenu. Problemy z oddychaniem mogę być przyczyną częściowego przebudzenia się, ale nie są aż tak silne aby dokonać całkowitego obudzenia, więc rezultatem jest lunatykowanie. Większą częstotliwość somnambulizmu przejawiają dzieci, które skarżą się na częste bóle głowy i migreny, ponieważ powodują one zakłócenia snu.

Lunatyzm obecnie uważany jest za jeden z problemów dotyczących czuwania, jeśli nie występuje on w bardzo poważnej formie, a w średnim natężeniu, to poniżej znajdują się rady, jak należy postępować z lunatykiem.

Należy utrzymywać regularny rytm snu i budzenia się. Powszechnie wiadomo, że przemęczone dzieci są bardziej skłonne do lunatykowania, więc regularne chodzenie spać może w tym znacznie pomóc. Trzeba zadbać, także o bezpieczeństwo w domu. Należy pochować niebezpieczne rzeczy, pozamykać drzwi i zainstalować zabezpieczenia w oknach. To są tylko przykłady. Do jakiego stopnie posuniemy się dbając o bezpieczeństwo lunatyka to już zależy od nas. Kolejną radą jest nie picie przed snem, ponieważ zwiększa to możliwość zakłócenia snu. W dodatku przyda się także opróżnienie pęcherza, przed udaniem się na spoczynek. U bardziej wrażliwszych pacjentów takie niedogodności jak właśnie pełny pęcherz mogą przyśpieszyć lunatykowanie. Jeśli ktoś cierpi na uciążliwy kaszel, czy katar powinien się go natychmiast pozbyć, bo to również może spowodować lunatykowanie bardziej podatnej osoby. Jednak na lekarstwa też trzeba uważać, niektóre z nich takie jak: lit czy benzodwuazepina, czy inne środki hipnotyczne mogą przyśpieszyć lunatykowanie. Jeśli ktoś jest gotowy na nowoczesne rozwiązania, osoba podatna na lunatyzm może nauczyć się auto-hipnozy. Ten sposób może być sposobem na łagodzenie przypadków lunatyzmu. Nie chodzi tutaj o jakieś głębokie hipnoterapie, ale o auto-hipnozę, a także techniki relaksacyjne. Jest możliwe nauczenie się tego w ciągu dwóch, trzech wizyt u doświadczonego hipnoterapeuty. Jeśli osoba „nakryje” lunatyka na chodzeniu we śnie spokojnym krokiem to powinna delikatnie zaprowadzić go do łóżka. Jeśli lunatyk jest spokojny istnieje duże prawdopodobieństwo, że to się uda. Natomiast jeśli somnambulik jest agresywny i niespokojny lepiej go nie dotykać. Trzeba go pilnować, żeby mu się nic nie stało i delikatnie sugerować w którą stronę powinien iść. Jednak najlepiej jest po prostu zapobiegać przyczynom przebudzenia lunatyka. Najlepiej dbać o ciszę w nocy, wyciszać wszystkie możliwe hałasy, jak tylko się da albo używać zatyczek do uszu. Zmniejsza to prawdopodobieństwo znalezienia się somnambulika w tym stanie pomiędzy jawą, a snem.

Podziel się ze znajomymi

Loading