Leczenie kataru

1r11P8hP9kE4PBJSw471hncyIUOmjb.jpg
Dodano: 11:00 16 lipca 2008
Aktualizowano: 09:34 4 lipca 2012
Źródło: www.resmedica.pl www.zdrowie.flink.pl www.serwisy.gazeta.pl www.zdrowie.onet.pl

Ileż to razy mamy katar? Niby katar to nic takiego, ale jednak…Uciążliwy katar utrudnia niejednemu z nas życie. Czujemy się nieciekawie, mamy spuchnięty i czerwony nos. Katar jest męczący i nieestetyczny. Czujemy się słabo, stale kichamy, jesteśmy przeziębieni, z nosa po prostu cieknie, mamy uczucie zatkanego nosa, gorzej nam się oddycha.

Co to jest

Katar definiuje się jako ostry nieżyt nosa. Z katarem mamy do czynienia, kiedy dochodzi do ostrego zapalenia błon śluzowych, wywołanego przez wirusy (czyli popularne przeziębienie) lub stosunkowo rzadko – przez bakterie. Jest to choroba zakaźna, przenosi się drogą powietrzno – kropelkową, najczęściej podczas kaszlu i kichania. Zarazić można się poprzez podawanie ręki, rozmowę z chorą osobą czy przebywanie z nią w jednym pomieszczeniu. Pierwsze objawy pojawiają się bardzo szybko, bo w ciągu 24-48 godzin od chwili kontaktu z zarażoną osobą. Możemy czuć drapanie w gardle i nosie; kichamy. Dochodzi do przekrwienia i obrzęku błony śluzowej przewodów nosowych. I oto pojawia się rzadka, wodnista wydzielina, początkowo jasna; wkrótce jednak przemienia się w ropną, żółtozieloną. Katarowi mogą towarzyszyć inne objawy, takie jak: ból głowy, przemęczenie, a nawet ból kości i stawów, pieczenie spojówek, łzawienie oczu. Osoba zakatarzona ma ograniczony węch, przeważnie też ma mniejszy apetyt. W dalszym etapie może pojawić się chrypka, kaszel, a nawet stan podgorączkowy.

Jeżeli jednak mamy sprawny układ odpornościowy, nasz organizm powinien skutecznie ochronić nas przed zarażeniem.
Katar może też być spowodowany przez bakterie. Może to być nadkażenie błony śluzowej nosa uprzednio zakażonej przez wirusy. Jednakże infekcja bakteryjna może mieć też charakter pierwotny – wówczas objawy są bardziej nasilone, a wydzielina z nosa jest raczej śluzowo – ropna.

Innym rodzajem kataru jest katar alergiczny – powodowany np. pyłkami roślin, roztoczami kurzu, sierścią zwierząt. Nasila się on okresowo, ale lub ma charakter całoroczny. Przede wszystkim w tym wypadku należy zidentyfikować czynnik uczulający i go wyeliminować; można poddać się terapii odczulającej bądź też przyjmować leki, np. przeciwobrzękowe lub przeciwhistaminowe.
Kolejna odmiana kataru to ostry nieżyt nosa objawowy występujący przy innych chorobach zakaźnych, takich jak: grypa, odra, ospa.

Z kolei przewlekły nieżyt nosa to długotrwała choroba błon śluzowych, spowodowana np. zapaleniem zatok przynosowych, zaburzeniami hormonalnymi, niedoborem witamin, a nawet nieprawidłową budową nosa. Może mieć charakter przerostowy (upośledzenie drożności) lub zanikowy (błona śluzowa coraz cieńsza).

Skąd się bierze katar

Wewnątrz nosa znajduje się błona pokryta ochronną warstwą śluzu. Ów śluz ma za zadanie neutralizować atakujące wirusy i bakterie. Gruczoły umiejscowione w błonie dbają o to, aby powietrze dostające się do naszego organizmu było ciepłe i nawilżone. Przechodząc przez górne drogi oddechowe, powietrze ulega ogrzaniu, nasyceniu parą wodną i oczyszczeniu z drobnych pyłów. Gdy dochodzi do zakażenia wirusowego, błona śluzowa staje się obrzmiała i przekrwiona, a ochronny nabłonek migawkowy ulega uszkodzeniu lub zniszczeniu. Stan zapalny może przenieść się z jamy nosowej na krtań, tchawicę i oskrzela. Zazwyczaj nadmiar wydzieliny usuwają rzęski (jak też różne zanieczyszczenia czy drobinki kurzu), którymi jest pokryta błona śluzowa. Jeżeli rzęski są mniej sprawne, może zginąć mniej bakterii i wirusów.

Katar częściej występuje u osób z osłabioną odpornością, przemarzniętych bądź przegrzanych, niedożywionych, przemęczonych. Często dotyka dzieci, osoby starsze, wyczerpane i zestresowane. Wirusy znajdują się wszędzie w otoczeniu i praktycznie nie ma możliwości ich uniknąć.

Najłatwiej do zakażenia dochodzi jesienią, kiedy to noce są już zimniejsze i często pada.

Leczenie kataru

Powszechnie mówi się, że katar leczony trwa tydzień, a nie leczony 7 dni i faktycznie tak jest. Do dziś nie ma lekarstw, które by zwalczały wirusy wywołujące katar. Można jedynie łagodzić objawy, a z wirusem organizm musi sobie poradzić sam. Jedni radzą przeczekać, inni, że katar leczyć. Na ogół jest lekceważony, ale jest to niedopuszczalne u dzieci do 2 roku życia. Małe dzieci mając katar, odczuwają często trudności w oddychaniu i przełykaniu, niemowlęta – dodatkowo w ssaniu piersi; katar łatwo szerzy się na uszy. Nie leczony katar może spowodować groźniejsze konsekwencje, takie jak: zapalenie zatok, a nawet zapalenie oskrzeli czy płuc. Katar wywołany przez wirusy nie powinien być leczony antybiotykami. Przebycie kataru nie daje żadnej odporności, infekcja może się powtarzać. Raczej zaleca się pozostanie w domu i ograniczenie kontaktów z osobami trzecimi. Przede wszystkim należy zadbać o wzmocnienie swojej odporności. Powinniśmy dobrze się odżywiać, jeść owoce, warzywa, mięso. Bardzo ważna jest też aktywność fizyczna oraz unikanie nikotyny i alkoholu.

Bardzo pomocne może być moczenie stóp w gorącej wodzie, przyjmowanie dużej ilości płynów, gorąca kąpiel z dodatkiem olejku eukaliptusowego, lub sosnowego. Zaleca się picie herbaty z miodem lub cytryną, sok malinowy lub lipowy, napary z rumianku, kwiatu lipy czy czarnego bzu. Należy dużo spać.

Jeżeli czujemy się naprawdę źle, można przyjmować kwas acetylosalicylowy, np. polopirynę S, która działa przeciwzapalnie, napotnie i przeciwgorączkowo. Nie należy jej podawać dzieciom i osobom z chorobą wrzodową. Osoba z katarem może zażywać preparaty wapniowe, witaminę C czy też rutinoscorin, które łagodzą chorobę i skracają jej trwanie. Można ssać pastylki Olbas, które odblokowują zatkany nos. Na pewno warto aplikować sobie krople do nosa, np. Nasivin, Xylomethazolin. Zmniejszają one przepuszczalność naczyń, obrzęk oraz ukrwienie błony śluzowej nosa i rozrzedzają błonę śluzową; z tym że nie powinno się ich stosować dłużej niż 3 dni, ponieważ zbyt długotrwałe stosowanie może spowodować uszkodzenie śluzówki nosa.

Można też nawilżać błonę śluzową nosa aerozolem na bazie wody morskiej. Małe dzieci można smarować maścią rozgrzewającą. Obolałe i zaczerwienione nozdrza można smarować wazeliną czy maścią witaminową. Można przygotować napar z rumianku bądź tymianku. Skuteczne są też inhalacje z pary wodnej lub preparatów zawierających olejki eteryczne. Trzeba pamiętać, że należy często wydmuchiwać nos, ponieważ regularne oczyszczanie zmniejsza ilość wydzieliny, która spływa do gardła.

Kiedy do lekarza?

Jeśli czujemy się bardzo źle, gdy mamy gorączkę, ból uszu, gdy wydzielina z nosa zawiera krew lub ropę, gdy katar wyjątkowo dokucza i długo nie ustępuje.

Jak zapobiegać?

Aby uniknąć uciążliwego kataru, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:
1. unikać gwałtownych zmian temperatur,
2. osłaniać głowę i szyję w czasie chłodnych dni, ciepło ubierać się jesienią i zimą,
3. spożywać dużo płynów,
4. często wypoczywać, dbać o relaks,
5. nawilżać (zwłaszcza zimą) i regularnie przewietrzać pomieszczenia,
6. unikać dużych skupisk ludzi i zatłoczonych pomieszczeń,
7. hartować organizm – np. na przemian zimne i ciepłe prysznic.

Podziel się ze znajomymi