Co to jest kręcz szyi

il6QMF7VnaTPahSDlhIlntEF9b4dnf.jpg


Administrator

Dodano: 11:20 6 września 2012
Aktualizowano: 11:25 6 września 2012
Źródło: Autor: Paweł Mazur

„Pewnego dnia obudziłem się z okropnym bólem szyi, który wykręcił mi głowę w jedną stronę. Nie mogłem sobie z tym poradzić, a ból i usztywnienie utrzymywało się przez kilka dni. Co mi się stało?”

Takie pytanie zapewne mogłoby zadać sobie wielu Polaków, gdyż nieprawidłowe ułożenie podczas snu może spowodować reumatyczny kręcz szyi, będący dość częstym zjawiskiem. Jednak kręcz to nie tylko stan zapalny, może mieć różne źródła pochodzenia i przyczyny.

Zacznijmy zatem od początku. Kręcz szyi (można spotkać się także z określeniem kręczu karku) jest przymusowym przechyleniem głowy i szyi w stronę zdrowego barku. Dolegliwościom tym towarzyszy ból, szczególnie przy próbie poruszenia głową. Może być chwilowy – kurczowy, okresowy – trwać kilka do kilkunastu dni, bądź trwały. Ta dysfunkcja układu ruchowego dotknąć może zarówno dorosłych, jak i dzieci, nawet w wieku niemowlęcym.

Nabyty kręcz szyi może występować jako skutek uszkodzenia kręgosłupa, powodującego nieprawidłowe ułożenie głowy, porażenie wiotkie lub jednostronny niedowład, co skutkuje kręczem po przeciwnej od porażonej strony. Niedowład może być również skutkiem stanów zapalnych, fibromialgii, choroby Racklinghausena i innych chorób układowych, a także jako kompensacja wady wzroku lub słuchu (przysłuchiwanie się jednym uchem lub patrzenie jednym okiem zamiast obuoczne). Wśród przyczyn występowania nabytej formy kręczu karku można także wymienić uraz w postaci oparzenia i wspomniane wcześniej nieprawidłowe ułożenie podczas snu, czy postać reumatoidalną. Tę formę kręczu leczy się przede wszystkim niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. W terapii stosuje się także rozcieranie, ugniatanie i głaskanie mięśnia zarówno objętego chorobą jak i zdrowego, klasyczne i punktowe masaże szyi i barku.

Kręcz szyjny może również występować jako poważniejsze schorzenie wrodzone. Taka forma jest bardziej skomplikowana i poważna niż kręcz nabyty i dzieli się dodatkowo na kręcz wrodzony pochodzenia kostnego i mięśniowego.

Za kręcz wrodzony pochodzenia mięśniowego odpowiedzialne jest powstanie zbliznowaceń i zwłóknień w obrębie mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Za przyczynę uznaje się nieprawidłowy rozwój naczyń krwionośnych w mięśniu, co prowadzi to jego zwłóknienia, bądź niedokrwienie wywołane nieprawidłowym ułożeniem płodu, prowadzącym do tychże zmian. Ten rodzaj kręczu przebiega bezboleśnie, dlatego nie jest oczywisty do rozpoznania, a nieleczony prowadzi do deformacji twarzy, zmian w układzie kostnym – może powstać skolioza odcinka szyjnego, a także nieprawidłowy zgryz. Schorzenie rozpoznaje się na podstawie badania napięcia mięśni. Leczenie wdraża się już po urodzeniu dziecka. Początkowo polega ono na wykonywaniu biernych ćwiczeń rozciągającym przy ustabilizowanych barkach, w późniejszym okresie stosuje się kołnierz ortopedyczny. W przypadku wystąpienia tak zwanego „twardego” kręczku, który nie reaguje na takie leczenie, można zastosować leczenie operacyjne polegające na przecięciu mięśnia w miejscach przyczepu, prawidłowym ustawieniu głowy dziecka i zabezpieczeniu gipsowym opatrunkiem.

Kręcz pochodzenia kostnego jest natomiast spowodowany nieprawidłowym, asymetrycznym ukształtowaniem kręgosłupa w odcinku szyjnym. Asymetrią może być objęty jeden z kręgów, może jednak występować zespół wad jak w zespole Klippla-Feila (zrośnięcie dwóch lub więcej kręgów, bądź zmniejszenie ich liczby w odcinku szyjnym). Podobnie jak forma mięśniowa, kręcz jest bezbolesny, a rozpoznania dokonuje się na podstawie zdjęć rentgenowskich.

Podziel się ze znajomymi